Potęga Pendereckiego

Chóralne wydarzenie sezonu. Muzyka Krzysztofa Pendereckiego, Henryka Góreckiego  oraz Norberta Paleja  (premierowe wykonanie). Wykonawcy:  Chór Kameralny z Gdańska,  Elmer Iseler Singers  oraz  Toronto Children’s Choir pod batutą  Krzysztofa  Pendereckiego.
30 -31 stycznia, Metropolitan United Church, 56 Queen Street East.

Toronto Symphony Orchestra

Pod batutą Petera Oundjna w programie:
5 Symfonia P.Czajkowskiego, muzyka baletowa W.A Mozarta (Idomeneo), Koncert Skrzypcowy Thomas Ads’a opisany w The Guardian jako połączenie Strawińskiego i Led Zeppelin.
28 i 30 stycznia, Roy Thomson Hall.

Glen Campbell

Urodzony 22 kwietnia 1936 r. w Delight, USA, wokalista, gitarzysta, autor piosenek, jedna z najbardziej znaczących gwiazd muzyki country i pop w USA. Ostatnio jest też liczącym się wykonawcą popularnej muzyki chrześcijańskiej.
Przyszedł na świat w wielodzietnej rodzinie (11 rodzeństwa), w której wszyscy muzykowali amatorsko. Pierwszą gitarę dostał od rodziców gdy miał 4 lata, jako nastolatek opuścił dom rodzinny i rozpoczął koncerty ze swoim wujem Dickiem Billem.W 1960 przeniósł się do Los Angeles, gdzie szybko zdobył uznanie doskonałego muzyka sesyjnego i koncertowego. Współpracował wówczas z Frankiem Sinatrą (Strangers in the Night), Elvisem Presleyem, Rickiem Nelsonem, Johnnym Cashem, Deanem Martinem, Bobbym Darinem, Merle Haggardem (The Legend of Bonnie and Clyde), The Monkees (I’m a Believer), The Mamas and the Papas, Gene’em Clarkiem i z producentem muzycznym Philem Spectorem.W 1965 przez prawie rok współpracował jako gitarzysta basowy - z zespołem The Beach Boys. Dla macierzystego wydawnictwa Capitol nagrywał piosenki, jednak dopiero jego wersja utworu Universal Soldier Buffy Saint-Marie przyniosła uznanie.
W 1967 nastąpił - za sprawą piosenki Gentle on My Mind autorstwa Johna Hartforda - przełom, utwór znalazł się na czołowych miejscach list przebojów zarówno country, jak i pop. Campbell stał się niezrównanym interpretatorem piosenek Jimma Webba (m.in. Wichita Lineman, Galveston, By the Time I Get to Phoenix).
Pod koniec lat 60. i w latach 70. wylansował liczne przeboje, m.in. Try a Little Kindness, Honey Come Back, Everything a Man Could Ever Need, It’s Only Make Believe. Piosenki nagrywał w duecie z wokalistką Bobbie Gentry (Let It Be Me, All I Have to Do is Dream). Rozpoczął także udaną karierę aktorską, występując w filmach Johna Wayne’a. W 1969 został gospodarzem popularnego seryjnego programu telewizyjnego CBS The Glen Campbell Good Time Hour. W tym czasie osiągnął szczyt popularności.
Po kilkuletniej przerwie powrócił na pierwsze miejsca list przebojów za sprawą piosenki Rhinestone Cowboy, znanej z filmu Nocny kowboj. Ostatnim wielkim przebojem Campbella była piosenka Southern Nights, która dotarła do pierwszego miejsca list bestsellerów country i pop. W połowie lat 80. wyszedł z uzależnienia od narkotyków i alkoholu, ponownie przyjął chrzest i skupił swoją energię na wielkiej trasie koncertowej, którą odbywał razem z Johnem Harfordem, Jimem Staffordem i Nicolette Larson, obejmującej ok. 200 występów rocznie. W połowie lat 90. poświęcił się grze w golfa i występom we własnym Goodtime Theater w Branson w stanie Missouri. W 1994 opublikował autobiografię Rhine- stone Cowboy.
30 stycznia, Casino Rama.

Mötley Crüe

Powstała w 1981 roku amerykańska grupa rockowa, której styl można określić jako wypadkową glam rocka, hard rocka i heavy metalu. Amerykańscy fani zespołu określani są mianem “The Crüe Heads”, zespół posiada jeden z największych fan-clubów w USA. Mötley Crüe sprzedało ponad 41 milionów płyt na całym świecie (w samych Stanach ponad 24 milionów).
4 lutego, Air Canada Centre.

Coś dla ucha i serducha

Piotr Wyleżoł - Children’s Episodes
Piotra Wyleżoła można posłuchać przy okazji całkiem sporej ilości muzycznych przedsięwzięć, m.in. w polskim kwintecie Nigela Kennedy’ego. Niezależnie od prac w charakterze sidemana, kluczowym terenem dzia- łalności pianisty jest jego trio legitymujące się, wraz z recenzowanym albumem, trzema wydawnictwami płytowymi. Wydana w serii New Talents, będącej częścią katalogu słynnej hiszpańskiej oficyny wydawniczej Fresh Sound „Children’s Episodes” ma szansę sprawić, że o Piotrze będzie się mówiło i pisało jeszcze więcej. Przede wszystkim jednak daje nadzieję, że na trwałe zaistnieje on w świadomości europejskich jazzfanów.
Szanse te wzrastają wcale nie z powodu wspomnianego wyżej, ale głównie dlatego, że mamy tu do czynienia z płytą dobrą albo po prostu świetną, w zależności na jak dużą dawkę ekspresji sobie pozwolimy. Oczywiście jest to trio poruszające się po estetyce znanej od dawna i mającej swą wielką historię z Billem Evansem jako ikoną sprzed lat i Bradem Mehldauem jako gwiazdą dzisiaj. Nie spodziewajmy się więc rewolucji.
Z drugiej jednak strony bądźmy szczerzy, ile można doświadczać rewolucyjnych porywów i jakim prawem oczekiwać, aby każdy chciał takim rewolucjonistą zostać. Piotr Wyleżoł chyba nie chce. Jeśli tak jest w istocie to bardzo dobrze. I życzę mu, aby każda jego kolejna płyta miała tak porywające utwory jak Deal With Myself czy tak impresyjne i zamaszyście poprowadzone kompozycje jak tytułowa dwuczęściowa Children’s Episodes. I życzę mu również, żeby jego trio dalej grało jego własne kompozycje – poza utworem Phila Markowitza i Theloniousa Monka reszta jest jego autorstwa. I na koniec, żeby nie zawracał z drogi, którą przed laty obrał on i jego zespół.

FILM FILM FILM

The Book of Eli
Rok 2044. Postapokaliptyczny krajobraz zniszczonej Ameryki przemierza Eli (Denzel Washington) – samotnik i wolny strzelec. Mężczyzna jest w posiadaniu tajemniczej księgi, w której znajduje się „klucz” i wiedza niezbędna do ocalenia ludzkości. Podczas podróży bohater trafia do małego miasteczka zarządzanego przez burmistrza – tyrana Carnegie (Gary Oldman). Despota, chcąc przejąć totalną władzę nad ludźmi za wszelką cenę próbuje wejść w posiadanie księgi. Na drodze Eliego staje również niezwykle seksowna dziewczyna o imieniu Solara (Mila Kunis). Rozpoczyna się dramatyczna walka o ocalenie ludzkości.

Leap Year
Amerykanka z Bostonu, Anna, ma zamiar dotrzeć do Dublina, aby w „Leap Day, czyli 29 lutego w roku przestępnym, oświadczyć się swojemu chłopakowi, kardiologowi Jeremyemu. Zgodnie bowiem ze starą irlandzką tradycją, jeśli tego dnia kobieta oświadczy się swojemu wybrankowi, musi on powiedzieć „tak. Niestety, fatalna pogoda krzyżuje plany Anny. Zdetermi- nowana dziewczyna chce jednak dotrzeć do swojego chłopaka z oświadczynami, zanim skończy się dzień. Czeka ją więc przeprawa przez pół kraju. Pomaga jej przypadkowo poznany barman, Declan. Początkowo, ta wyjątkowo niedobrana z pozoru para się nie znosi. Annę i Declana różni pochodzenie i temperament ale w miarę trwania podróży emocje między nimi całkowicie się zmieniają…

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

28 stycznia 2010
„Rewizor” Mikołaj Gogol
WIECZÓR JUBILEUSZOWY
Arcydzieło  dramaturgii  rosyjskiej i światowej  w przekładzie Juliana Tuwima i oryginalnej  inscenizacji Jerzego Gruzy. Jeden z najwybitniejszych spektakli w historii Teatru Telewizji.  Genialne Aktorstwo!!!
Występują: Tadeusz Łomnicki, Piotr Fronczewski, Anna Seniuk, Joanna Szczepkowska, Wojciech Pszoniak, Bogdan Baer, Wiesław Drzewicz, Wojciech Siemion, Witold Pyrkosz, Krzysztof Kowalewski, Jan Gałązka, Stefan Friedmann  i inni. Gorąco polecam !!!

4 lutego 2010
„Rodzina”
Reż. Edward Dziewoński
Perełka teatralna! Fenomenalna  komedia Antoniego Słonimskiego, autora zwanego najdowcipniejszym człowiekim w Polsce. Po premierze sztuki Boy napisał: “śmiano się jak po najlepszej farsie, gdy jest to komedia polityczna dużej klasy”. Rodzina  to przede wszystkim “nasz portret własny”. Goraco polecam!!!
Występują: Edward Dziewoński, Ewa Borowik, Jan Kobuszewski, Paweł Wawrzecki, Andrzej Fedorowicz, Halina Kowalska, Andrzej Garbarczyk, Włodzimierz Press i inni.