Zygmunt Krauze

Urodzony w 1938 roku w Warszawie, kom- pozytor i pianista. Studiował kompozycję i fortepian w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Paryżu u Nadii Boulanger. Znany jest przede wszystkim jako twórca muzyki unistycznej, której zasady opierają się na teorii zaczerpniętej z malarstwa Władysława Strzemińskiego (1893-1952). Muzyka ta nie posiada kontrastów, napięć i punktów kulminacyjnych w tradycyjnym rozumieniu, a jej forma jest homogeniczna. Zygmunt Krauze jest autorem trzech oper, szeregu koncertów instrumentalnych oraz utworów symfonicznych i kameralnych. Ponadto współpracował z architektami tworząc muzykę przestrzenną, którą prezentowano w Polsce, Austrii i Francji.
W 1966 roku otrzymał pierwszą nagrodę na międzynarodowym konkursie dla wykonawców muzyki współczesnej Gaudeamus, w Holandii. Od tej pory koncertuje jako pianista na całym świecie wykonując przede wszystkim repertuar współczesny. W 1967 roku założył zespół Warszawski Warsztat Muzyczny, którym kierował przez 25 lat. Zespół wykonywał przede wszystkim utwory zamawiane u kompozytorów z całego świata.Od 1965 roku prowadzi seminaria, wykłady i kursy mistrzowskie dla kompozytorów oraz pianistów w prestiżowych ośrodkach nowej muzyki, m. in.: Darmstadt, Bazylea, Sztokholm, Los Angeles, Tokio, Jerozolima, Hong Kong. W 1982 pełnił funkcję visiting professor w Yale University. W 1996 roku otrzymał tytuł profesora korespondenta na uniwersytecie Keimyung w Południowej Korei. Od 2002 roku jest profesorem kompozycji w Akademii Muzycznej w Łodzi oraz od 2006 roku w Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie.Znaczna część jego artystycznej działalności skupiała się poza granicami Polski. W latach 1973-74 przebywał w Berlinie jako artysta rezydent na zaproszenie DAAD (Deutsche Akademischer Austausch- dienst). W 1982 roku na zaproszenie Pierre’a Bouleza został doradcą muzycznym IRCAM w Paryżu. W latach 1983-84 realizował i prowadził cotygodniowe audycje muzyczne w Radio France Musique. Od roku 1970 - przez 10 lat - był członkiem komitetu repertuarowego festiwalu Warszawska Jesień. W latach 1987-90 pełnił funkcję prezydenta Międzynarodowego Stowarzyszenia Muzyki Współczesnej. Ponadto przez 14 lat był prezesem Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej oraz w latach 2003-06 prezesem Towarzystwa im. Witolda Lutosławskiego.Za swoją działalność artystyczną otrzymał wiele nagród, m.in. w 1975 - Srebrny Krzyż Zasługi, w 1984 - tytuł Chevalier dans l’Ordre des Arts et des Lettres, przyznany przez Rząd Francuski, w 1988 - nagrodę Związku Kompozytorów Polskich, w 1989 - nagrodę Ministra Kultury i Sztuki. Ponadto w 1999 roku został honorowym członkiem ISCM, w 2004 otrzymał Złoty Krzyż Zasługi, a w roku 2005 nagrodę Dziedzictwa Ludzkości przyznawaną przez UNESCO w Valparaiso, Chile. W 2007 roku otrzymał tytuł Oficera Legii Honorowej. Utwory kompozytora zostały nagrane na płytach Muzy, Dux, ORF, Nonesuch, Thesis, Musical Observations (CP2), Collins Classics, Recommended Records i EMI. W Toronto usłyszymy dzieła własne kompozytora.
10 stycznia, Glenn Gould Studio.

KLASYKA

Toronto Symphony Orchestra pod muzycznym kierownictwem Petera Oundjiana zaprasza na koncert  pt. Mozart@254 w programie:
Mozart: Symphony No. 25, K. 173dB
Mozart: Horn Concerto No. 2, K. 417
Mozart: Ch’io mi scordi di te…
Non temer amato bene, K. 505
Mozart: Piano Concerto No. 21, K. 467
13 -14 stycznia, Roy Thomson Hall.

Jersey Boys

Cieszący się ogromną popularnością musical  oparty na historii Franka Valli i grupy The Four Sea-sons. Pełen takich hitów jak: “Big Girls Don’t Cry” czy  “Can’t Take My Eyes Off of You”.
Toronto Centre For The Arts.

Coś dla ucha i serducha

“Jazz for Goodnight”
Zgrabnie dobrane utwory i utrzymanie stylistyki z pogranicza wokalnego jazzu z wysokiej półki i kompozycji „smooth jazzujących”. Składanka ta może dla koneserów muzyki synkopowanej nie jest, ale z pewnością zaspokoi gusta wszystkich, którzy muzykę traktują jako nie nachalne, miłe dla ucha tło. Pierwszą część tego dwupłytowego albumu otwiera delikatnie brzmiąca kompozycja „It’s So Quiet” w wykonaniu Lisy Ekdal. Kolejne nagranie („Getting Some. Fun Out Of Live”) pochodzi z ostatniego albumu Madeleine Peyroux. Na szczęście ta obdarzona ciekawym głosem wokalistka zaniechała naśladowania Billie Holiday i wypracowała swój własny, całkiem interesujący styl. Na płycie znalazła się też kompozycja, której obecność na każdej składance tego typu powinna być wręcz obowiązkowa, bowiem Jobinowskie „Corvocado (Quiets Nights)” podniesie rangę każdej kompilacji.
Pierwszą część JFG zamyka nastrojowa „The Moon Song” w wykonaniu duetu Metheny – Ha-den, która niewątpliwie podkreśla „jazzowość tego albumu”. Na drugiej części znajdziemy utwory, które nie raz podziwiane były przez znawców muzyki jazzowej. Wśród nich „Travelling Miles” Cassandry Wilson z albumu o tym samym tytule. Warto pamiętać, że płyta ta była ukłonem artystki w stronę guru muzyki jazzowej, trębacza Milesa Davisa. Na płycie znalazło się także miejsce dla Bugge Wesseltofta i Sidsel Endresen z kompozycją z obszaru spokojnej elektroniki, „Jul,Jul stralande Jul” oraz dla tuza wokalnego jazzu, John- ny’ego Hartmana we wdzięcznym utworze „In The Small Hours Of The Morning”.
Widać, że pomysłodawcy postawili na jazzowych wykonawców ze Skandynawii. Nie ma się czemu dziwić, bowiem tacy artyści jak Inger Marie, Solveig Slettahjell, Nils Lungren czy wyśmienita Caroline Henderson bardzo dobrze wypadają na tle nawet tak dobrych amerykańskich wykonawców jak Chris Botti czy wyżej wspomniany Johnny Hartman.
Składanka godna polecenia. Nikt, kto ją nabędzie na pewno się nie zawiedzie. Solidna porcja dobrej muzyki w jazzowej odsłonie.

Madeleine Peyroux - “Bare Bones”
To już trzecia płyta amerykańskiej artystki. Tym razem Madeleine Peyroux wystąpiła nie tylko jako wokalistka, ale również kompozytorka i autorka tekstów. Popełniła płytę, którą może nie zaskarbi sobie serc ortodoksyjnych fanów wokalnego jazzu, ale z pewnością podsyci namiętność, jaką darzą ją jej wierni fani oraz bez wątpienia pozyska sobie zupełnie nową publiczność. Porównywana (niestety na swoją niekorzyść) do Billie Holiday, tym razem Madeleine pokazuje się w zupełnie nowej odsłonie. Serwuje swoim słuchaczom szereg pełnych głębokich emocji kompozycji, które oprócz tego, że wpadają w ucho są opowieściami o szczęściu, radości i głębokim smutku. Trudno zdefiniować gatunek muzyczny, który wykonuje na swojej ostatniej płycie Madeleine. „Bare Bones” to bowiem mieszanka stylów. Szereg kojących dźwięków momentami nawiązujących do jazz , które zarazem wzruszają jak i przyprawiają o uśmiech na twarzy. Takie kompozycje jak otwierająca płytę „Instead”, czy „Our Lady of Pigalle” to przykład twórczości dojrzałej, która z pewnością nie zestarzeje się zbyt prędko. Wszyscy, którzy do tej pory mieli sceptyczny stosunek do tej artystki, powinni sięgnąć po jej ostatni album. Znajdą tu bowiem solidną porcję muzyki wysokich lotów, która z pewnością daleka jest od komercji i wszechobecnych kakofonicznych form.

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

7 stycznia 2010
„Zemsta”
Reż. Jan Świderski
Arcydzieło komediopisarstwa. Najpopularniejszy i najwybitniejszy utwór mistrza Aleksandra Fredry. Sztuka, która od swej premiery w 1834 r. nie schodzi z polskich scen. Wg. mnie inscenizacja w reżyserii Jana Świderskiego należy do najlepszych w całej  historii polskiego teatru. A więc do zobaczenia we czwartek. Gorąco polecam !!!
WYSTĘPUJĄ: Jan Świderski (Cześnik), Czesław Wołłejko (Rejent), Joanna Jędryka (Klara), Krzysztof Kalczyński (Wacław), Emilia Krakowska (Podstolina), Wojciech Pokora (Papkin), Aleksander Dzwonkowski (Dyndalski) i inni.

14 stycznia 2010
„Żywot Józefa”
Spektakl zrealizowany specjalnie dla Teatru Telewizji, w którym  zaangażowani są najlepsi aktorzy. Adaptacja Kazimierza Dejmka wzbogaciła staropolski utwór innymi tekstami, dzięki czemu inscenizacja moralitetu sprzed ponad czterech i pół stuleci brzmi nader współcześnie i aktualnie, zmuszając odbiorcę do gorzkiej refleksji nad wiecznymi przywarami rodaków.
Występują: Maciej Stuhr, Janusz Michałowski, Jan Peszek, Anna Dymna, Stanisława Celińska, Maja Ostaszewska, Jerzy Łapiński,  Władysław Kowalski, Cezary Kosiński, Mirosław Zbrojewicz, Wiktor Zborowski, Adam Woronowicz i inni.