Angela Hewitt

Kanadyjska pianistka wykonująca muzykę klasyczną, ciesząca się międzynarodową sławą przede wszystkim jako interpretatorka utworów napisanych na instrumenty klawiszowe przez Jana Sebastiana Bacha. Jest dziec- kiem z mieszanego, kanadyjsko-brytyjskiego małżeństwa, dzięki czemu posiada obywatelstwa obu tych krajów. Wychowywała się w Toronto, gdzie jej ojciec był organistą w miejscowej katedrze. Naukę gry na fortepianie rozpoczęła w wieku 3 lat, rok później po raz pierwszy zagrała publicznie. Ukończyła konserwatorium muzyczne w Toronto oraz studia pianistyczne na Uniwersytecie w Ottawie. Jako młoda pianistka brała udział w wielu konkursach, m.in. w X edycji Konkursu Chopinowskiego w Warszawie (1980), gdzie uhonorowano ją wyróżnieniem. W 1985 wygrała odbywający się w jej rodzinnym mieście konkurs dla pianistów grających Bacha. Muzyka niemieckiego mistrza stała się specjalnością. W 1994 podpisała kontrakt na nagranie wszystkich jego dzieł na instrumenty klawiszowe. Owocem tego projektu było 14 płyt wydanych przez brytyjską wytwórnię Hyperion. Oprócz Bacha nagrywała również z powodzeniem utwory kompozytorów francuskich, takich jak François Couperin, Emmanuel Chabrier, Maurice Ravel czy Olivier Messiaen. Obecnie większość czasu spędza w Londynie, ma jednak również domy w Kanadzie i we Włoszech. W tym ostatnim kraju organizuje od 2005 Festiwal Muzyczny Trasimeno. Została odznaczona Orderem Kanady oraz Orderem Imperium Brytyjskiego.
W programie: Bach: Italian Concerto, Beethoven: Sonata in D major, Op.10 No. 3, Brahms: Sonata in F minor, Op. 5
12 lutego, Roy Thomson Hall.

John Mayer

Urodził się w 1977 roku w nauczycielskiej rodzinie w Connecticut, Prawdziwa fascynacja muzyką rozpoczęła się od filmu „Powrót do przyszłości”, a szczególnie od słynnej sceny gitarowego występu głównego bohatera granego przez Michaela J. Foxa. Mayer miał wtedy 13 lat. Niedługo potem dostał swoją pierwszą gitarę, a sąsiad podarował mu kasetę Steviego Raya Vaughana i od tego czasu chłopiec zaczął pilnie zgłębiać tajniki bluesowego grania. Pomimo zastrzeżeń swoich rodziców – nie zaprzestał nauki i po blisko dwóch latach ćwiczeń zaczął grywać w bluesowych barach. Mając lat dziewiętnaście dostał się na Berklee College of Music w Bostonie. Po dwóch semestrach zrezygnował ze studiów i pod wpływem swojego przyjaciela zaczęli występować zarobkowo w okolicznych klubach i kawiarniach. Szybko okazało się jednak, że Mayer woli być solistą, tym bardziej, że brzmienie duetu, niebezpiecznie wg niego, zaczęło skręcać w kierunku popowym. Swoją pozycję na rynku muzycznym zaczął budować w marcu 2000 roku od pojawienia się w South by Southwest, Rok później otrzymał nagrodę Grammy w kategorii Best Male Pop Vocal Performance za utwór „Your Body Is a Wonderland”. Za singla „Daughters” zdobył Grammy w kategorii Song of the Year, zwyciężając takich konkurentów, jak Alicia Keys i Kanye West. W 2005 roku nawiązał współpracę z B.B. Kingiem i Erickiem Claptonem oraz jazzmanem Johnem Scofieldem. Wziął też udział w tournee legendy gatunku – Herbiem Hancockiem. Choć miał reputację wrażliwego piosenkarza i autora tekstów – teraz był postrzegany także jako świetny gitarzysta akompaniujący, w którego grze słychać manierę Jimiego Hendrixa, Roberta Craya, Freddiego Kinga, czy, i co było dla niego największym komplementem, jego idola - Steviego Raya Vaughana.  Na wiosnę 2005 roku założył zespół - John Mayer Trio. W październiku trio otworzyło klubową trasę koncertową Rolling Stones. W 2007 roku otrzymał dwie nagrody Grammy - w kategorii Best Pop Song, tym razem za utwór „Waiting on the World to Change” oraz w kategorii Best Pop Album za „Continuum”. W lutym tego roku, wystąpił na jednej scenie razem z Johnem Frusciante (Red Hot Chili Peppers) oraz Derekiem Trucksem. Nazwany został jednym z „Nowych Bogów Gitary”, a referencje otrzymał od samego Claptona. Dodatkowo, znalazł się w zestawieniu 100 Najbardziej Wpływowych Ludzi Roku. W 2002 roku założył fundację „Back To You”, organizację non – profit skupioną na problemach opieki zdrowotnej, ochrony dzieł sztuki oraz przede wszystkim globalnego ocieplenia. Jest zwolennikiem zmiany stylu życia całych społeczeństw, alternatywnych źródeł energii, czy przestawienia się na paliwo ulegające biodegradacji. Jest również żywo zaangażowany w działalność Dalaj Lamy na rzecz Tybetu, czemu dał wyraz pojawiając się w projekcie „Songs for Tibet”.
14 lutego, Air Canada Centre.

FILM FILM FILM

Valentine’s Day
Kobieta na emeryturze (Shirley MacLaine), odkrywa, że jej mąż ma długotrwały romans. Jej córka, która jest oficerem w wojsku (Julia Roberts), wyjeżdża z Iraku do Los Angeles. Mężczyzna (Bradley Cooper) lecący z nią tym samym lotem, jest gejem, którego kochankiem jest piłkarz. Właściciel kwiaciarni (Ashton Kutcher) oświadcza się swojej dziewczynie (Jessica Alba). Jednak po oświadczynach zdaje sobie sprawę, że jest zakochany w swojej bliskiej przyjaciółce (Jennifer Garner), która odkrywa, że jej chłopak jest żonaty. Asystentka pracująca w największej agencji talentów w mieście (Anne Hathaway), umawiającą się z asystentem biura pocztowego. Publicystka (Jessica Biel), która ma pecha w miłości nie ma randki na Walentynki. Życia tych ludzi z Los Angeles przecinają się w dzień świętego Walentego.

Amelia
Film opowiada historię jednej z najsłynniejszych amerykańskich pilotek Amelii Earhart - słynnej pionierki lotnictwa, poetki i feministki, która zaginęła bez wieści nad Oceanem Spokojnym podczas pró-by okrążenia kuli ziem-skiej wzdłuż równika w 1937 roku.
Amelia Earhart była pierwszą kobietą, która przeleciała nad Atlantykiem (wpierw jako pasażerka, potem jako pilot). Zyskała ogromną sławę, stała się ulubienicą Ameryki - “boginią jasności” uwielbianą za odwagę i charyzmę. Popularność jej nie zmieniła - do końca życia kochała niebezpieczeństwo i wyzwania, nie bała się mówić tego co myślała, i realizować planów. Była inspiracją dla milionów ludzi - między innymi dla Eleonor Roosevelt (Cherry Jones), swego męża magnata prasowego, George’a P. Putnama (Richard Gere) czy wieloletniego przyjaciela i kochanka, pilota Gene’a Vidala (Ewan McGregor). Latem 1937 roku Amelia zdecydowała się na bardzo odważny krok - postanowiła przelecieć samotnie dookoła świata. To jeden z najsłynniejszych lotów w historii.

Anna Maria Jopek

Nie istnieje w serwisach plotkarskich, bo ma inne zajęcie. Tylko w 2008 roku wystąpiła na legendarnej scenie Hollywood Bowl obok wielkiego Ivana Linsa pod batutą Vince’a Mendozy; zagrała serię europejskich koncertów; śpiewała w duecie z Bobby’m McFerrinem; przyjęła zaproszenie na koncerty z Chrisem Botti; przygotowała światową wersję słynnej płyty Pat Metheny & Anna Maria Jopek: Upojenie; odcisnęła dłonie w brązie stworzyła muzykę do filmu animowanego i obdarowała fanów przejmującą, koncertową, Złotą w dniu premiery płytą Jo & Co, gdzie partnerują jej m.in. Richard Bona, Mino Cinelu i Dhafer Youssef. Wcześniej było dwanaście autorskich albumów, Platynowe i Złote Płyty, dwie nagrody Wiktora, cztery Fryderyki, Paszport Polityki, tytuł Jazzowej Wokalistki Roku Jazz Forum, Trójkowy Mateusz i prywatna nagroda Michela Legranda, wiele nadzwyczajnych wyróżnień środowiskowych między innymi od magazynów Elle czy Gala za „Najbardziej Stylową” lub „Najpiękniejszą Dziś” postać muzycznej sceny…Anna Maria Jopek komentuje to z charakterystyczną dla siebie skromnością i pokorą: „Największą nagrodą i zarazem największym wyzwaniem jest dla mnie sama muzyka. Ona stawia wciąż tak wiele pytań, na które do końca życia będę szukać odpowiedzi.” Nagrywała i występowała z wszystkimi najważniejszymi postaciami naszej muzycznej sceny:  Z Jeremim Przyborą, To- maszem Stańko, Markiem Grechutą, Januszem Olejniczakiem, Kayah, Grzegorzem Turnauem, Staszkiem Soyką, zespołem Perfect i Sweet Noise, z Leszkiem Możdżerem czy wielką Urszulą Dudziak. Śpiewała na festiwalu Warszawska Jesień i ze Skaldami w Carnegie Hall. Występowała prawie na całym świecie od USA i Kanady, przez całą Europę po Japonię. Pracowała w słynnym studiu Abbey Road i w Real World Petera Gabriela. Wiosną 2007 roku firma Anna Maria Jopek Music wyprodukowała album „ID“, który zaledwie w miesiąc od premiery pokrył się platyną. „Ta płyta powstała z marzenia, by znaleźć się choćby na chwilę w obecności artystów, których podziwialiśmy przez całe życie. (…) Ten zespół to między innymi Branford Marsalis, Richard Bona, Oscar Castro Neves, Christian McBride, Manu Katche, Tord Gustavsen, Dhafer Youssef, Mino Cinelu. Nie do wiary !

6 marca, godz. 20.00,  Polskie Centrum Kultury
7 marca, godz. 17.30, The Rose Theatre Brampton. Info: 416-910-5714

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

11 lutego 2010
„Damy i huzary”
Inscenizacja w reżyserii Olgi Lipińskiej jest uznawana za jedno z najlepszych przedstawień fredrowskich w dziejach Teatru Telewizji. Widowiskowo zrealizowany spektakl, niezwykła precyzja dramaturgiczna, wspaniały, dowcipny dialog i humor sytuacyjny, a wszystko to w gwiazdorskiej obsadzie. Obsada: Marek Walczewski, Bronisław Pawlik, Wojciech Pokora, Jan Kobuszewski, Danuta Szaflarska, Ryszarda Hanin, Zofia Kucówna, Bożena Dykiel, Barbara Młynarska, Anita Dymszówna, Danuta Rastawicka, Czesław Roszkowski i Jerzy Turek.

18 lutego 2010
„Rewers”
Tym razem nie Teatr  a  film zagości w czwartek. „Rewers” to przewrotna i pełna ironii opowieść o trzech pokoleniach kobiet, która jest jednocześnie filmowym spotkaniem trzech znakomitych aktorek - Agaty Buzek, Krystyny Jan-dy oraz Anny Polony. Na ekranie zobaczymy także Marcina Dorocińskiego oraz zupełnie nową znakomitą, kreację znanego z roli księdza Popiełuszki - Adama Woronowicza. Film jest laureatem 10 nagród na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Gdynia 2009. Film był polskim kandydatem do Oscara dla najlepszego filmu nieanglojęzycznego.