“Go, Canada go!” - to nie jest wprawdzie oficjalne hasło rozpoczynających się w Vancouver 12 lutego igrzysk olimpijskich, ale w mieście panuje bardziej atmosfera patriotycznego dopingu, aniżeli zbliżającego się świa- towego święta sportu.
Ulice wprawdzie są już obwieszone flagami, a wiele z nich jest zamkniętych dla normalnego ruchu, ale kibiców jest jak na lekarstwo.
W sklepach najlepiej sprzedawanym towarem są bluzy, koszulki, szaliki, czapki, flagi i inne akcesoria z napisem “Canada”, a na drogach rzadko można spotkać osobę, która choćby w najmniejszy sposób nie zaakcentowałaby swojego pochodzenia.
Zimowe igrzyska to nie tylko czas wzmożonej pracy dziennikarzy, służb bezpieczeństwa, sportowców, ale także prostytutek. “Panie lekkich obyczajów z Vancouver boją się, że nie sprostają zadaniu” - donosi gazeta “Vancouver Sun”.
Brandy Sarionder, właścicielka jednego z klubów ze striptizem i salonu masażu na czas igrzysk wydłuży godziny otwarcia i zatrudni dodatkowy personel. Jak zaznaczyła, ogłoszenie dała już znacznie wcześniej, a tygodniowo zgłasza się do niej około stu dziewczyn, które chętnie podejmą pracę “od zaraz”.
Na każdym rogu, na rowerach i pieszo, z psami, pistoletami i pałkami, w czapkach i bez, oznakowani i tajni - prawie 16 tys. funkcjonariuszy i żołnierzy ma dbać o bezpieczeństwo na igrzyskach olimpijskich w Vancouver.
“Stopień zagrożenia jest niewielki, ale mamy przygotowany plan B. Jesteśmy w każdej chwili gotowi na interwencję” - zapewnił na łamach “Vancouver Sun” szef olimpijskiej służby bezpieczeństwa Bud Mercer.
Dodał, że bardziej prawdopodobne jest włamanie do samochodu jakiegoś narkomana niż wybuch bomby, ale “lepiej dmuchać na zimne”.
Rząd na ochronę sportowców, kibiców, dziennikarzy oraz organizatorów wydał 900 milionów kanadyjskich dolarów. Mimo że ma się wrażenie, iż policjantów i ochroniarzy jest więcej niż samych przyjezdnych, kontroli zbyt dużo nie ma. Akredytowane osoby, dzięki specjalnemu kodowi kreskowemu, przechodzą przez wszystkie dostępne dla nich strefy bez dodatkowych prześwietleń.
“To największa operacja bezpieczeństwa w historii naszego kraju - ocenił szef policji w Vancouver Steve Sweeney. - Najważniejsze, by zapobiegać, a nie martwić się, gdy coś się już stanie”.

Policji pomagać ma 900 dodatkowych kamer zainstalowanych w okolicach aren olimpijskich oraz sto wokół stref kibiców. Najważniejsze obiekty zostały jeszcze dodatkowo odgrodzone barierkami.
Legalne protesty i manifestacje mają prawo się odbyć, ale tylko w ściśle do tego wyznaczonych miejscach. W mieście zorganizowano nawet strefy “Free-Speech”, gdzie każdy będzie mógł otwarcie wyrazić aprobatę lub sprzeciw w stosunku do igrzysk.

Olimpiada rozpocznie się 12 lutego. Jeszcze przed zapaleniem znicza odbędą się kwalifikacje w skokach narciarskich do konkursu na normalnym obiekcie.Nie na piątkowe otwarcie igrzysk czekają Kanadyjczycy, a na olimpijski turniej hokejowy, który rozpocznie się cztery dni później. To właśnie o “lodowych gigantach”, jak określa hokeistów miejscowa prasa, jest w Vancouver najgłośniej.
O tym, że hokej jest w państwie klonowego liścia sportem numer jeden, wiedzą wszyscy. Nie powinno zatem dziwić, że gospodarze nie biorą innego niż “złoty” scenariusza pod uwagę. O samej rywalizacji, jeszcze przed jej rozpoczęciem, mówi i pisze się w samych superlatywach, a o biletach można jedynie pomarzyć.
Najtańsza wejściówka na spotkanie finałowe kosztowała 1590 amerykańskich dolarów, ale to właśnie one rozeszły się najszybciej. Organizatorzy uważają, że na nich będą chciały zarobić osoby sprzedające je na czarnym rynku.