Federalny Urząd Łowisk potwierdza, że departament ma zamiar wydać pozwolenie na polowanie na foki szare w tym miesiącu, w obszarze chronionym niedaleko wschodniej części Cape Breton.

Andrew Newbould mówi, że do połowu przeznaczono  2,220 fok szarych z terenu Hay Island.

Do tej pory nie ustalono jeszcze żadnej  oficjalnej daty rozpoczęcia polowań na foki, prawdopodobnie będzie to 8 lutego.

Newbould powiedział, że do wczoraj zgłosiło się 36 łowców fok, którzy pragną uzyskać pozwolenie na polowanie.

Podobnie jak w ubiegłym roku na ternie całej Nowej Szkocji do połowu przeznaczono 50 tys. fok szarych.

Ocenia się, że na terenie tej prowincji żyje około 300 tys. tych zwierząt.

•••

Od 1987 r. można polować tylko na foki, które ukończyły 12. dzień życia (i nie mają już białego futra ). Jednak obrońcy zwierząt, którzy jak co roku aktywnie starają się przeszkodzić w polowaniach, twierdzą, że zabijane są nawet tygodniowe maluchy. - To nieprawda - mówi Sheryl Fine z kanadyjskiego Departamentu Rybołówstwa. - Z naszych danych wynika, że 98 proc. zabijanych fok jest w wieku od trzech tygodni do trzech miesięcy.

Dlaczego Kanadyjczycy polują na foki? - Musimy ograniczyć ich liczebność - twierdzi minister rybołówstwa Loyola Hearn. - Ich liczba potroiła się od lat 70., osiągając 6 mln osobników. To za dużo. Musimy chronić populacje ryb, m.in. zagrożonego dorsza - dodaje minister. Kanadyjczycy twierdzą, że zabijają tylko tyle fok, ile muszą, by zachować równowagę między nimi a rybami. Foki na pewno nie wyginą, ich populacja jest zdrowa i pod dobrą kontrolą - przekonują.

Z połowu m.in. dorszy utrzymuje się w Kanadzie około 150 tys. osób.

•••

Wszystkie informacje, o ile nie podano inaczej, pochodza z oficjalnej strony internetowej Ministerstwa Rybolówstwa i Oceanów Kanady http://www.dfo-mpo.gc.ca.

Polowania na foki w Kanadzie – najczesciej zadawane pytania.
W nawiasach podano numer pytania z materialów Ministerstwa Rybolówstwa i Oceanów Kanady – DFO

Jak liczna jest w chwili obecnej populacja fok?
Foki grenlandzkie:
Nadmierne wybijanie fok w latach 1950 – 1970 przyczynilo sie do spadku liczebnosci populacji o 66% . Od roku 1972 ilosc rocznie odlawianych fok spadla do okolo 150.000 i utrzymywaly sie na tym poziomie, az do roku 1983, w którym nastapilo zalamanie rynku z powodu wprowadzonego zakazu importu do Europy produktów z fok grenlandzkich ponizej 12-stego dnia zycia (tzw. whitecoat) oraz fok kapturowych ponizej 15-stego miesiaca zycia (tzw. blueback). W wyniku braku rynku zbytu na futra z najmlodszych fok, w roku 1987 rzad kanadyjski wprowadzil zakaz polowu tych fok. Przez kolejne 13 lat odlawiane ilosci fok byly bardzo niskie (ok.52.000) co sprzyjalo dalszemu wzrostowi liczebnosci fok grenlandzkich. Od 1996 do 2000 roku liczebnosc fok utrzymywala sie na dosc stalym poziomie ponad 5.2 mln., najwieksza liczebnosc osiagnela w roku 2006 – 5.8 miliona osobników. Rok pózniej liczba ta spadla do 5.5 miliona.
Foki kapturowe:
Liczbe fok kapturowych w roku 2005 oszacowano na 593.000, a fok szarych w roku 2004 na 240.000. Nie ma nowszych danych na stronach DFO na temat populacji foki szarej i kapturowej. Data ostatniej aktualizacji strony http://www.dfo-mpo.gc.ca/seal-phoque/faq_e.htm to 2008-03-20, na niej DFO podaje liczbe 300.000, lecz nie podaje zródla.

Które gatunki sa przedmiotem polowan?
DFO zapewnia, ze przedmiotem komercyjnych polowan sa wylacznie trzy gatunki: foka grenlandzka Pagophilus groenlandicus (harp seal) - zabijana w najwiekszej ilosci, z racji najcenniejszego futra, foka kapturowa Cystophora cristata (hooded seal) i niewielka ilosc osobników z gatunku foka szara Halichoenis grypus (grey seal). Wedlug rzadu kanadyjskiego niewielkie ilosci pozostalych gatunków odlawiane sa tylko dla potrzeb wlasnych przez mieszkanców (6 sztuk rocznie na osobe) i dla tych gatunków nie ustanawia sie zadnych limitów.
Z danych DFO wynika natomiast, ze w ciagu 10 lat (w latach 1996 – 2005), z pozostalych gatunków fok, czyli: foka obraczkowa Phoca hispida (ringed seal), Phoca vitulina (harbour seal) i Erignathus barbatus (bearded seal) dla potrzeb wlasnych odlowiono 16 sztuk (wszystkie z gatunku harbour seal), podczas gdy dla celów komercyjnych 12,552.
Tabela Roczne polowy dla celów komercyjnych i dla uzytku wlasnego w Kanadzie w latach 1996 - 2005:
http://www.dfo-mpo.gc.ca/seal-phoque/reports-rapports/mgtplan-plangest0610/mgtplan-plangest0610_e.htm

Jaka jest laczna ilosc osobników przeznaczonych do odlowu (Total Allowance Catches - TAC)? Ile fok odlawia sie rocznie?
W roku 2002 przekroczono limit polowów na foki grenlandzkie o 37.367 sztuk. Plan trzyletni na lata 2003 - 2005, okreslal TAC na 975.000, dodajac warunek: roczny polów nie moze przekroczyc 350.000. Z danych wynika, ze przekroczono TAC o 10.312, a w roku 2004 przekroczono równiez roczny limit 350.000. Limit TAC w roku 2006 przekroczono o 29.344 sztuk.
W planie zarzadzania polowaniami na lata 2006 - 2010, na rok 2006 ustalono TAC na foki grenlandzkie w ilosci 325.000. Przed rozpoczeciem polowan podniesiono TAC o 10.000.
W wywiadzie dla Environment Service News http://www.ens-newswire.com/ens/mar2006/2006-03-16-06.asp Premier Stephen Harper tlumaczyl, ze „325 tysiecy to TAC na komercyjne polowy, a dodatkowe 10 tysiecy na uzytek wlasny dla mieszkanców” – problem w tym, ze TAC okresla calkowita ilosc fok danego gatunku, która mozna odlowic w danym sezonie. Tak czy inaczej w roku 2006 przekroczono TAC.
Rok 2007 przyniósl zaglade dla nowo narodzonych szczeniat – blisko 90% szczeniat z poludniowej czesci zatoki Sw. Wawrzynca utonelo z powodu szybko topniejacej pokrywy lodowej. Planowany TAC na rok 2007 – 335000, rzad Kanadyjski zmniejszyl przed rozpoczeciem polowan do 270.000, jednak po kilku dniach polowan okazalo sie, ze nie uda sie osiagnac tej ilosci.
W tym roku z powodu niskich cen skór w polowaniach uczestniczylo o wiele mniej lowców i mimo dosc dobrych warunków pogodowych i pokrywy lodowej udalo sie odlowic okolo 80% TAC.
Rekordowy przypadek przekroczenia TAC mial miejsce w roku 1996, kiedy to liczba odlowionych fok kapturowych (25.754) byla ponad trzy razy wyzsza niz TAC (8.000). DFO nalozylo wówczas kary, ale nie ze wzgledu na przekroczenie limitów, a ze wzgledu na to, ze 22.800 fok bylo mlodymi objetymi zakazem polowan.
Do ilosci fok uznawanych jako odlawiane, nalezy dodac liczbe fok, które nie zabite a zranione, uciekly. Okreslane jako „straty” foki stanowia okolo 5.4%, a wiec przy liczbie fok odlowionych 300.000 okolo 16.200 zostaje stracona, zarówno dla lowców jak i srodowiska, poniewaz zranione foki maja niewielka szanse na przezycie.

Gdzie sa prowadzone polowania na foki?
Polowania komercyjne odbywaja sie glównie w Zatoce sw. Wawrzynca oraz w Nowej Funlandii i na Labradorze. Chociaz w roku biezacym zezwolono na polowania na terenie rezerwatu przyrody na wyspie Hay w Nowej Szkocji.

Jaki jest stosunek procentowy ilosci fok odlawianych w Zatoce sw. Wawrzynca do ilosci fok odlawianych w Nowej Funlandii i na Labradorze?
Z zalozenia ok. 70% polowan powinno odbywac sie na wybrzezu, a 30% w zatoce. W praktyce wszystko zalezy od okolicznosci; w roku 2002 z powodu cienkiej pokrywy lodowej w zatoce 90% polowan mialo miejsce w Nowej Funlandii i na Labradorze.

Jak dlugo trwa sezon polowan? Kiedy sie rozpoczyna i konczy?
“Ustawowo sezon polowan na foki grenlandzkie i kapturowe trwa od 15 listopada do 15 maja”, przy czym DFO ma prawo przedluzyc polowania o kilka tygodni, co tez czyni co roku. W roku 2007 polowania przedluzono do 23 czerwca.

Jakie jest przeznaczenie upolowanych fok?
Polowania glównie nastawione sa na pozyskiwanie futer. Zabija sie w wiekszosci (90 – 95%) foki grenlandzkie w wieku od 25 dni do 13 miesiecy, poniewaz futra z najmlodszych odlawianych (w wieku 3 – 4 tygodni) fok uzyskuja najwyzsza cene i maja najlepszy zbyt. Rynek zbytu na mieso bardzo trudno znalezc poza Nowa Funlandia, poza tym trudne jest uzyskanie miesa z tak malych fok. Tym samym zyski z miesa fok sa bardzo niskie. Lepiej wyglada rynek zbytu na olej z fok, dzieki pozyskiwanym z niego kwasom Omega-3. W niewielkich ilosciach na rynek lokalny trafiaja pletwy fok. Rynek zbytu na inne czesci fok jest nieznaczny.
Jaka jest rynkowa wartosc skór foczych?
Kanadyjska stacja informacyjna CBC na poczatku kwietnia br. podala, ze tegoroczna cena za skóry fok to 35$ (w ubieglym roku bylo to 55$ ). W porównaniu z drozejacym paliwem, kosztami utrzymania i ubezpieczenia statków polowania przestaja byc oplacalnym zajeciem. http://www.cbc.ca/canada/newfoundland-labrador/story/2008/04/07/seal-prices.html
DFO w podsumowaniu tegorocznych polowan poinformowalo, ze o wiele mniej lowców uczestniczylo w tym polowaniu niz w latach poprzednich ze wzgledu na wysokie ceny paliwa, a bardzo niskie ceny skór (okolo 50% nizsze niz w roku ubieglym).
Jak wielu mieszkanców Kanady czerpie bezposrednie korzysci z polowan na foki?
DFO: „polowania na foki stanowia zródlo dochodu dla ok. 5-6 tysiecy osób, tj. ok. 1% mieszkanców prowincji Nowa Funlandia i Labrador”. Kanada liczy obecnie 32 815 000 mieszkanców, wiec bezposrednie korzysci z polowan czerpie okolo 0.0155% mieszkanców Kanady.

Rezygnacja z polowan, jednakze, nie pozbawilaby dochodu 5-6 tysiecy osób. Dla ludzi bioracych udzial w polowaniach, dochody z polowan to wedlug rzadu kanadyjskiego 25% – 35 % ich rocznego dochodu (przy cenach skór 55$ za sztuke). Polowanie na foki trwa, zaleznie od rejonu, od kilku dni do kilku tygodni - pozostala czesc roku lowcy pracuja przy polowach ryb i krabów.
Powyzsze informacje wydaja sie juz byc historia; w tym roku cena skór spadla do okolo 50% ceny z roku 2007, a w polowaniu uczestniczylo duzo mniej lowców.

Czy polowania na foki sa subsydiowane przez DFO ?
W latach 1995 – 2001 DFO przeznaczalo na dofinansowanie polowan okolo 20 mln dolarów kanadyjskich rocznie (IFAW, 2007), przy zyskach 33 mln (DFO). Czesc z tych pieniedzy byla przeznaczona na dotowanie skupu miesa z fok. W momencie, gdy wstrzymano te dotacje, wielu lowców zrezygnowalo z polowan, gdyz staly sie dla nich nieoplacalne.
W 2001 roku DFO podalo informacje, ze „z uzyskanych 2 milionów skór w latach 1982 – 1999 sprzedano tylko 51%”.
Obecnie, mimo iz, oficjalnie zadne dotacje nie istnieja, rzad kanadyjski wydaje pieniadze podatników na wspieranie polowan. Wydatki obejmuja zatrudnienie Canadian Coastal Guard – Kanadyjskiej Strazy Wybrzeza do ochrony polowan (w roku 2007 bylo to10 jednostek; statki, lodolamacze, helikoptery i samoloty patrolujace), akcje ratunkowe, wysylanie delegacji do Europy w celu przekonania UE o braku koniecznosci wprowadzania zakazu na import produktów z fok (w roku 2007 bylo to 6 delegacji, w tym jedna 17 osobowa szeroko krytykowana przez kanadyjskie media), oplacanie wykonywanych ekspertyz i badan dotyczacych polowan , wydawanie licencji i finansowanie materialów szkoleniowych, oraz wydatki na administracje obslugujaca polowania i promowanie polowan.
W 2001 roku zwolano panel do oszacowania rentownosci polowan. Panel mial przeanalizowac wszystkie zyski i wydatki rzadu z ostatnich lat. Niestety, w raporcie opublikowanym na stronach DFO, czytamy, ze panel mial trudnosci z dostepem do kluczowych i dokladnych danych dotyczacych zysków jakie przyniosly polowania na foki, jak równiez danych, które pozwolilyby oszacowac calkowite wydatki jakie poniósl rzad kanadyjski z tytulu wspierania polowan. Wniosek panelu „Rzad powinien byc bardziej transparentny w odniesieniu do kosztów poniesionych na wspieranie polowan, czy to bezposrednio w formie dotacji, czy tez posrednio przez oplacanie badan, administracji i zapewnianie lodolamaczy w trakcie polowan”.

Wiekszosc Kanadyjczyków jest przeciwna polowaniu na foki.
DFO posluzylo sie badaniami Ipsos-Reid z lat 2004 i 2005, które pasuja do obalenia tego mitu. Wyniki z badan Ipsos-Reid z 2008 roku:
39% Kanadyjczyków popiera polowania w tym: 17% zdecydowanie tak, 22% raczej tak
52% jest przeciwna, a 9% nie umialo udzielic odpowiedzi
pelen raport: http://blog.stopthesealhunt.com/files/Ipsos_reid_report_08.pdf

Czy zezwolenie na prowadzenie polowan na foki ma na celu odbudowe populacji dorsza?
Obecnie DFO nie dysponuje zadnymi opiniami potwierdzajacymi, ze wzrost liczebnosci fok doprowadzil do zaglady dorsza w wodach kanadyjskich i nie moze wyprzec sie zarzutów, ze to wlasnie DFO jest winne tej sytuacji.
Przez lata DFO nie wprowadzalo zadnych limitów na polów dorsza, ograniczen sezonowych, regulacji - lowiono wszystko co sie dalo (wlacznie z malymi rybkami) i kiedy sie dalo (równiez w czasie tarla). Ogromne ilosci tego, co zlowiono bylo wyrzucane. W efekcie rabunkowej gospodarki DFO do roku 1990 liczebnosc populacji dorsza spadla do poziomu 1% pierwotnej liczebnosci.
W roku 1994 rzad byl zmuszony wydac moratorium na polowy dorsza, w rezultacie czego ponad 40.000 (z 68.000, a wiec prawie 60%) rybaków zostalo bez pracy. Rzad kanadyjski wykorzystujac fakt wzrostu liczebnosci fok (w skutek wprowadzonego zakazu polowan na mlode foki), obarczyl je wina za prawie calkowite znikniecie dorsza. Kryzys w rybolówstwie nie dotyczy wylacznie dorszy, a sytuacja nie zmienia sie od lat; rok 2004 przyniósl zalamanie w polowach krabów snieznych – z tego samego powodu – zlej gospodarki istniejacymi zasobami.
Jednak o ile w materialach przeznaczonych „dla publiki” DFO zaprzecza, ze wybijajac foki ma nadzieje odbudowac populacje dorsza, to na stronach poswieconych wlasnie odbudowie tej populacji DFO zamiescilo nastepujaca informacje: „Pólnocno-zachodnia czesc Atlantyku, nalezaca do Kanady zamieszkuja najwieksze populacje fok gatunków grenlandzka, kapturowa i szara. W miare wzrostu liczebnosci populacji fok spadala liczebnosc dorszy i innych ryb (…) Prowadzony dla DFO projekt dostarczyl informacji na temat zachowan fok i ich roli jako drapiezników zagrazajacych istniejacej populacji dorsza. Chociaz dorsze stanowia niewielki procent foczej diety, to liczebnosc populacji fok stanowi duze zagrozenie dla dorszy”.
Ponadto Rada Ochrony Zasobów Rybolówstwa (Fisheries Resource Conservation Council) powolana przez rzad kanadyjski wydala orzeczenie, w którym stwierdza, ze „foki zagrazaja odbudowie populacji niektórych ryb”.
W tym roku rzad prowincji Nowa Szkocja zezwolil na polowania na foki szare zamieszkujace rezerwat przyrody na wyspie Hay, tlumaczac, ze populacja rozrosla sie do tego stopnia, ze foki zjadaja wszystkie ryby z wód okalajacych wyspe.

Czy polowania zagrazaja populacji foki grenlandzkiej? (mit 5)
Raport dla DFO z roku 2002: „Obecne ilosci odlawianych fok nie maja bezposredniego wplywu na liczebnosc populacji. Od roku 1996 populacja utrzymuje sie na stalym poziomie 5.2 miliona osobników. Nalezy jednak pamietac, ze celem polowan sa glównie mlode osobniki, a wiec mozna sie spodziewac zmian w strukturze wiekowej populacji, które w przyszlosci spowoduja spadek liczebnosci fok. (…) Zaleca sie coroczne badania ilosci urodzin i branie ich pod uwage przy ustalaniu TAC, by utrzymac populacje na obecnym poziomie”. Przy ustalaniu wplywu polowan na stan populacji fok nalezy brac pod uwage ilosc fok, które zranione uciekly lub zostaly zabite, ale np. nie mozna bylo wyciagnac ich ciala z wody.
Raport dla DFO z roku 2000: „Do odlawianych co roku fok nalezy doliczyc, te które okreslane sa jako „stracone”. Straty w przypadku mlodych fok wynosza okolo 5%, w przypadku starszych 50%”. Biorac pod uwage, ze 95% zabijanych fok w polowaniach to mlode foki, srednia „strat” okresla sie na 5.4%.
Raport dla DFO z roku 2005: „Do liczby fok odlowionych i straconych nalezy doliczyc foki, które gina w ciagu roku przypadkowo podczas polowów ryb . W latach 1980 – 1990 liczbe ta szacowano na 10.000, w latach 1992 – 1996 bylo to okolo 29.431 fok rocznie. Ponadto okolo 500 fok z tej samej populacji ginie rocznie w sieciach rybackich w wodach USA”. Nie nalezy zapominac, ze na zwierzeta z tych samych populacji poluje równiez Grenlandia, która odlawia rocznie od 70.000 do 100.000 fok grenlandzkich. Raport dla DFO z roku 2005: „W latach 1996 – 2004 straty w populacji foki grenlandzkiej, po zsumowaniu odlowionych fok przez Kanade i Grenlandie, strat i fok ginacych przypadkowo podczas polowów ryb to ponad 468.500 rocznie. Jest to poziom wyzszy od tego z lat 1950 – 1960, który spowodowal spadek liczebnosci populacji o 66%. W rekordowym, 2004 roku bylo to 543.000. (…) Przy planowaniu polowan na najblizsze lata nalezy brac pod uwage spadek liczebnosci mlodych fok, który powoduje zmiany w strukturze wiekowej populacji oraz ocieplenie klimatu i przez pryzmat obecnych limitów TAC spojrzec na mozliwosc rekonstrukcji populacji w przyszlosci”.
W roku 2006, jak podaje DFO, liczebnosc populacji foki grenlandzkiej wynosila 5.8 mln, rok pózniej spadla do 5.5 mln. Przy czym liczebnosc fok podawana przez DFO kwestionuja niezalezne raporty; naukowcy z Uniwersytetu w Bristolu uwazaja, ze badanie ilosci szczeniat na podstawie obserwacji i zdjec, jakim posluzono sie w tym raporcie, daja duze bledy na malym obszarze. Wedlug nich ilosc fok to najwyzej 70% liczby podanej przez DFO.
W planie polowan na lata 2006 – 2010 DFO wyraznie przedstawia zamiar zmniejszenia populacji foki grenlandzkiej. Wedlug DFO polowania na foki grenlandzkie nie powinny zmniejszyc populacji ponizej poziomu 70% (4.07 mln) jej najwiekszej liczebnosci z roku 2006, w takim wypadku bedzie trzeba uwzglednic zmiany w TAC. W przypadku gdy liczba fok spadnie ponizej 50% DFO planuje rygorystyczne zmiany, dopiero spadek liczebnosci do poziomu 30% bedzie dla DFO powodem do zaniechania polowan.
Moze sie to zdarzyc szybciej niz spodziewa sie tego rzad kanadyjski. Od 1996 roku ilosci zabijanych co roku fok sa bardzo duze, do tego dochodzi zagrozenie wynikajace z ocieplania sie klimatu, które w polaczeniu z polowaniami moze wkrótce doprowadzic do zaglady tego gatunku jak pokazal przypadek z roku 2007, kiedy to 90% szczeniat z Zatoki Sw. Wawrzynca zginelo z powodu szybko topniejacej pokrywy lodowej.