Jesse Cook
Kanadyjczyk urodzony w Paryżu w 1964 roku. Dzieciństwo spędził w południowej Francji, gdzie wychowywał się i poznał świat kultury i muzyki cygańskiej.
Duży wpływ na rozwój jego wrażliwości muzycznej mieli tacy artyści, jak Nicolas Reyes z grupy Gypsy Kings czy gitarzysta Manitas de Plata. Po latach artysta przeniósł się do rodzinnej Kanady, gdzie uczęszczał do Eli Kassner Guitar Academy w Toronto. Podczas dalszej edukacji pobierał lekcje gry na gitarze w wielu prestiżowych szkołach północnej Ameryki, gdzie poznał muzykę zarówno klasyczną, jak i jazzową. Połączenie tej wiedzy z jego cygańskimi “korzeniami” odzwierciedla się w jego indywidualnym stylu, będącym wynikiem ciągłych poszukiwań nowych brzmień i rozwiązań. W jego muzyce słyszalne są wpływy kultur muzycznych z całego świata - m.in. latynoska rumba i hiszpańskie flamenco, które poznał podczas licznych podróży.
Jesse Cook nagrał do tej pory sześć albumów, każdy z nich został entuzjastycznie przyjęty przez krytykę. W 2001 roku za album Free Fall otrzymał Juno - nagrodę kanadyjskiego przemysłu fonograficznego. Był do niej nominowany jeszcze trzykrotnie, m.in. za DVD koncertowe One Night at the Metropolis. Wystąpił na wielu festiwalach, grając przed takimi sławami jak B.B. King, Ray Charles czy Diana Krall. Wraz z sopranistką Charlotte Church wystąpił w znanym amerykańskim programie telewizyjnym Tonight Show. Jego najnowszy album ma pojawić się w sklepach jesienią tego roku.
5 marca, Massey Hall.
Muse
Zespół rockowy pochodzący z Anglii, utworzony w 1994 roku przez Matthew Bellamy’ego (śpiew, gitara, keyboard), Chrisa Wolstenholme’a (gitara basowa, keyboard, śpiew towarzyszący), oraz Dominica Howarda (perkusja). Zespół łączy rock alternatywny, rock progresywny, muzykę klasyczną, funk i elektronikę, określając nowy podgatunek new prog. Grupa jest znana ze swych energetycznych występów koncertowych oraz ekscentrycznych zainteresowań frontmana Matthew Bellamy’ego teoriami globalnej konspiracji, teologią oraz apokalipsą. Wydali 5 albumów studyjnych. Przedostatni, Black Holes and Revelations został przyjęty najgoręcej i przyniósł zespołowi nominację do Mercury Prize, dostał też tytuł trzeciego albumu roku NME w liście rocznej dla 2006 roku. Niedawno wyszła także najnowsza płyta - The Resistance.
8 marca, Air Canada Centre.
Jamie Cullum
Dał się poznać publiczności jako świetny wokalista i koncertowy showman. Jego charakterystyczna barwa głosu i sposób gry na fortepianie sprawiają, że muzyka Jamiego jest bardzo energetyczna, młodzieńcza i orzeźwiająca. Pomimo ogromnego wokalnego talentu, jaki posiada i jaki umożliwił mu współpracę z takimi postaciami jak Carole King, Burt Baccarach, Clint Eastwood, Killa Kella czy Pharrell, Jamie nadal jest bardziej zainteresowany pisaniem muzyki niż byciem oklaskiwanym na scenie. Z pewnością najnowszy album Jamiego “The Pursuit” jest płyta z jakiej może być dumny. Inteligentny pop dla wymagających w najlepszym wykonaniu.
9 marca, Massey Hall.
Alicia Keys
Urodziła się w 1981 roku w Nowym Jorku. Dorastała na przedmieściach Manhattanu. Jej wszechstronny talent odkryto już gdy miała zaledwie pięć lat. Duży wpływ na rozwój jej kariery miała matka, która dbała o wykształcenie muzyczne córki. Alicia pierwsze piosenki zaczynała pisać już w wieku 14 lat. Jako nastolatka, wokalistka uczęszczała do Professional Perform Arts School, gdzie nauczyła się pracy nad swoim głosem.
W roku 1998 Alicia podpisała kontrakt z wytwórnią płytową Arista Record, ale po namowach Clive`a Davisa, pod koniec 1999 roku, przeszła do jego wytwórni - JRecords. Album “Songs In A Minor” stał się numerem jeden zaledwie w kilka dni od premiery i przez długi czas zajmował wysokie pozycje na międzynarodowych listach przebojów. Na całym świeice rozszedł się w wie- lomilionowych nakładach, a wokalistka otrzymała aż 5 statuetek Grammy.
W grudniu 2003 roku Alicia powróciła z drugim longplayem - “The Diary Of Alicia Keys”. Na krążku artystka zaprezentowała melodyjne, popowo-soulowe kompozycje z charakterystycznym, nastrojowym fortepianem w tle.
Jesienią 2007 roku premierę miał następca bestsellerowego albumu “The Diary of Alicia Keys” - LP “As I Am”. W pracy nad płytą, tym razem, artystkę wspomogli między innymi Kerry “Krucial” Brothers, Linda Perry, John Mayer, Sean Garrett .W pierwszej połowie grudnia 2009 roku została wydana najnowsza płyta w dorobku artystki - “The Element of Freedom”, na której zmaga się z trudnymi tematami, jakimi są dla człowieka strata ukochanej osoby, ból i rozpacz.
Alicia wykształciła swój własny, unikalny wręcz styl, mieszając rytmy hip hopowe z muzyką soul. Łącząc mocny wokal i umiejętności gry na fortepianie porównywana jest do mitycznej Roberty Flack.
10 marca, Air Canada Centre.
Patti LaBelle
Swoją karierę rozpoczęła śpiewając jako nastolatka w chórze Beulah Baptist Church. Sama uformowała własną grupę The Ordettes, która wkrótce przekształciła się w Patti LaBelle & The Blue Belles. W jej skład wchodziły Patti, Nona Hendryx, Sarah Dash i Cindy Birdsong. Kiedy Cindy odeszła od grupy i dołączyła do The Supremes w 1967, pozostałe dziewczyny skróciły nazwę zespołu do LaBelle. Grupa odniosła sukces w 1975 piosenką “Lady Marmalade”, która stała się numerem jeden w rozgłośniach popowych i R’n'B (cover tego utworu stał się światowym przebojem dwie i pół dekady później).
W 1977 trio się rozstało, a Patti rozpoczęła solową karierę. Jej debiutancki album wyszedł jeszcze w tym samym roku. Patti nagrała kilka hitów, m.in. “I Don’t Go Shopping” i “Little Girls”.
Po trzech kolejnych płytach Patti przeszła do wytwórni Philadelphia International w 1981, gdzie wydała kolejne albumy − The Spirit’s In It (1981), Im In Love Again (1983) i Patti (1984). Patti ponownie podbiła listy przebojów piosenką “If Only You Knew”. W 1982 Patti zadebiutowała na Broadwayu z Allem Greenem w Your Arms Too Short To Box With God. W 1989 wykonała piosenkę “If You Asked Me To” do filmu Licencja na zabijanie, szesnastej przygody Jamesa Bonda. W 1995 Patti nagrała piosenkę do filmu Beverly Hills Cop, New Attitute i Stir It Up.
W ciągu następnych kilku lat Patti dorobiła się pierwszego platynowego krążka i zdobyła kilka statuetek Grammy. Przez krótki czas miała swój własny serial Out All Night. W 2005 wydała płytę Classic Moments, na której można usłyszeć jej przeboje w nowych wersjach, śpiewane m.in. z Mary J. Blige.
Od 1962, w ciągu całej swojej kariery, LaBelle wydała 29 albumów.
5 marca, Fallsview Casino Resort.
Anna Maria Jopek
Ćwiczyła godzinami grę na fortepianie, zamiast wisieć z koleżankami na trzepaku. Było warto. Miała siedem lat, kiedy z kartką na szyi przyleciała do cioci do Nowego Jorku. Dzie- więtnaście, gdy rozpoczęła studia w Manhattan School of Music. Trzydzieści dwa, kiedy stanęła na scenie prestiżowej Carnegie Hall. Anna Maria od dziecka miała odwagę spełniać swoje marzenia. Od rodziców nauczyła się, że w życiu trzeba robić to, co się kocha. Dziś jest zjawiskiem: niekomercyjną artystką, która odnosi komercyjne sukcesy.
6 marca, godz.20.00, Polskie Centrum Kultury.
CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE
4 marca 2010
„Zazdrość”
Fenomenalna komedia w reżyserii Krystyny Jandy o trzech kobietach i jednym mężczyźnie, przepełniona ciętą ironią, ostrą karykaturą i znajomością kobiecych charakterów. Jedyny facet w tym gronie przedstawiony jest jako niewolnik swoich instynktów. Porzucone kobiety urządzają rozdzierające sceny, prowadzą upokarzającą wojnę podjazdową, by odzyskać obiekt swych uczuć.
Goraco polecam!!!
Obsada: Krystyna Janda, Dorota Segda , Maria Seweryn, Jan Englert.
11 marca 2010
„Pigmalion”
Znakomity spektakl Georgea Bernarda Shawa w reżyserii Macieja Wojtyszki .
Specjalista od fonetyki i pracoholik, profesor Higgins (Jan Englert), nie przepada za płcią piękną i wciąż pozostaje kawalerem. Ten naukowy geniusz z pozoru wielki dżentelmen bywa lekkomyślny, uparty i egoistyczny. Pewnego dnia przy- padkowo spotyka młodą uliczną kwiaciarkę, Elizę (Edyta Jungowska).
Sprawdźcie co stanie się kiedy zderzą się ze sobą zupełnie odmienne obyczajowości, mentalności i uczuciowości…
W spektaklu wystepuje plejada polskich aktorów m.in. Jan Engler, Edyta Jungowska, Maria Gładkowska, Władysław Kowalski, Anna Seniuk.









