Christoph Eschenbach
Znakomity pianista i wybitny dyrygent. Urodził się w 1940 roku we Wrocławiu. Naukę muzyki rozpoczął w Hamburgu. W 1951 roku otrzymał pierwszą nagrodę dla młodych pianistów na Konkursie Steinwaya. Rozpoczął studia pianistyczne w Kolonii, potem dyrygenckie w Hamburgu u W. Brücknera-Rüggeberga oraz fortepianowe u E. Hansen. W 1965 roku zwyciężył w Konkursie Klary Haskil w Lucernie i rozpoczął międzynarodową karierę pianistyczną. Od tego czasu intensywnie występuje solo, gra w duecie fortepianowym z Justusen Frantzem, występuje w koncertach kameralnych, a także jako akompaniator D. Fischera-Diskaua. W 1972 roku zadebiutował jako dyrygent prowadząc III Symfonię A. Brucknera. Potem dyrygował coraz to nowym repertuarem, także operowym, i obejmował różne odpowiedzialne stanowiska. W 1981 roku został pierwszym gościnnym dyrygentem w Tonhalle Orchestra w Zurychu, wkrótce w London Philharmonic Orchestra. W 1988 roku objął prestiżowe stanowisko dyrektora artystycznego Houston Symphony Orchestra. Nagranie z tą orkiestrą otrzymało w 1998 roku Diapazon d`Or. Wśród wielu nagrań płytowych są utwory m.in. Mozarta, Dvořáka, Brahmsa, Mahlera, Brucknera, K. Weilla. E. Cartera, Schnittkego (dla firm nagraniowych, takich jak: Koch, Virgin Classics, EMI and Pickwick International, Teldec, Decca, BMG Classics).
W 1999 Eschenbach roku został głównym dyrygentem Norddeutscher Rundfunk Sinfonieorchester Hamburg i dyrektorem artystycznym festiwalu muzycznego w Szlezwiku-Holsztynie. Pomimo wielu występów znajduje czas aby latem w Ravinii prowadzić klasy mistrzowskie dla młodych instrumentalistów i śpiewaków.
W 1990 i 1993 roku Christoph Eschenbach otrzymał za działalność pianistyczną i dyrygencką niemieckie odznaczenia: oficerski i komandorski Krzyż Zasługi.
Prokofiev: Symphony No. 1 “Classique” in D Major, Op. 25; Mozart: Piano Concerto No. 17 in G Major, K.453; Beethoven: Symphony No. 7.
Lang Lang
Urodzony w 1982 r., okrzyknięty przez “New York Times” “najbardziej energetycznym artystą na planecie muzyki poważnej”, grał już swoje recitale w niemal każdym większym mieście świata. Studiował w Konserwatorium w Pekinie oraz w Instytucie Curtisa w Filadelfii w USA. Jest pierwszym chińskim pianistą, którego do współpracy zaprosiły tak prestiżowe zespoły muzyczne jak Filharmonicy Berlińscy oraz Wiedeńscy. Jego występ podczas otwarcia igrzysk olimpijskich w Pekinie oglądało za pośrednictwem telewizji ponad pięć miliardów ludzi, a magazyn “Time” zaliczył go do grupy 100 Najbardziej Wpływowych Ludzi Świata roku 2009. Wraz z Herbie Hancockiem uświetnił koncert, podczas którego wręczano nagrody Grammy w 2008 roku. Ponadto angażuje się w działalność edukacyjną najmłodszych (założył m.in. własną fundację, tworzącą programy edukacyjne i wspierającą finansowo młode talenty.
6 kwietnia, Roy Thomson Hall.
Michael Bolton
Amerykański wokalista i autor piosenek urodził się w 1953 roku. Znany jest przede wszystkim ze swoich ciepłych i delikatnych pop–rockowych ballad. Piosenkarz największe triumfy święcił w latach 80., gdy jego płyty znajdowały miliony nabywców, a sympatie słuchaczy zdobywał takimi przebojami ja choćby “When A Man Loves A Woman”.
W następnej dekadzie stracił jednak popularność, potem zaskoczył fanów obcięciem swych słynnych włosów i wydaniem w 1998 roku albumu “My Secret Passion”, zawierającego… arie operowe. Następnie zniknął na cztery lata, by w roku 2002 powrócić albumem “Only A Woman Like You”.
1 kwietnia, Casino Rama.
Coś dla ucha i serducha
“IRM” Charlotte Gainsbourg
Już po raz trzeci francuska aktorka i wokalistka Charlotte Gainsbourg stara się dotrzeć do wrażliwych słuchaczy, którzy w codziennym zgiełku i pogonią za pieniądzem potrafią dostrzec piękno prostoty i nienachalności. Taki jest ten album. Mądry i przemyślany. A niemała tu zasługa producenta i genialnego twórcy i muzyka wspierającego artystkę w projekcie. To Beck Hansen.
Lekko psychodeliczny świat serwuje nam znany w pewnych kręgach od lat, muzyk i producent, Dobrze się stało, że Charlotte korzysta z pomocy artysty, który słyszy niebanalnie i potrafi swe wyobrażenie o sztuce dźwięku zamienić w tło dla głosu Gainsbourg. Dzięki temu ta muzyka jest spójna, a symbioza dwóch postaci tak słyszalna.
Dużo intymnych i ciekawych spotkań gwarantuje ten album, dlatego z czystym sercem rekomenduję “IRM” Charlotte Gainsbourg i czekam na kolejne jej muzyczne wcielenia. Artystka udowodniła tym wydawnictwem, że można z powodzeniem łączyć aktorstwo i wokalistykę, nie narażając się przy tym na śmieszność.
FILM FILM FILM
Shutter Island
Akcja filmu rozgrywa się w 1954 roku na pięknej wyspie Zatoki Bostońskiej. W tak bajecznym miejscu znajduje się szpital dla obłąkanych przestępców. Na wyspie będzie prowadzone śledztwo w sprawie tajemniczego zniknięcia jednej z pacjentek. Sprawa jest prowadzona przez federalnych szeryfów Tedda i Chucka. Kobieta zniknęła z pokoju, który był zamknięty, a w oknach były kraty. Pozostała po niej tylko zaszyfrowana wiadomość. Nad wyspę nadciąga huragan i łączność z resztą świata zostaje zerwana.
Green Zone
Akcja filmu rozgrywa się podczas pierwszych chaotycznych dni wojny w Iraku, kiedy to nikomu nie można było ufać, a każda decyzja mogła skończyć się nieprzewidywalnymi konsekwencjami. Podczas prowa- dzonej przez Stany Zjednoczone okupacji Bagdadu w 2003 roku, starszy chorąży Roy Miller (Matt Damon) i zespół inspektorów wojskowych zostają wysłani w celu odnalezienia broni masowej zagłady, która jak wierzono miała być składowana na irackiej pustyni. Przemieszczając się z jednego zabezpieczonego minami miejsca – pułapki na drugie, żołnierze w trakcie poszukiwania śmiertelnych odczynników chemicznych natykają się na zawiłe próby zatajenia prawdy, które zmieniają cel ich misji. Działając wśród agentów wywiadu kierujących się sprzecznymi motywami, Miller szuka odpowiedzi, które albo zniosą reżim, albo do- prowadzą do eskalacji działań wojennych w tym zapalnym rejonie. Znajduje najbardziej zawodną broń - prawdę.
A Prophet
Dziewiętnastoletni Malik zostaje skazany na sześć lat więzienia. Nie potrafi czytać ani pisać. Jest zupełnie sam. Delikatny młodzieniec o chłopięcej urodzie od razu przykuwa uwagę bossa korsykańskiego gangu. Dostaje od niego kolejne misje, dzięki którym zyskuje szacunek wśród innych więźniów. Kiedy siła Malika rośnie, w głowie rodzi mu się własny plan…
CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE
8 kwietnia 2010
„Skąpiec”
Jedna z najbardziej znanych komedii Moliera. Znakomita analiza człowieka, któremu pieniądze zastępują wszystkie inne wartości.
Fenomenalna kreacja Zbigniewa Zapasiewicza nabiera tak niezwykłych wymiarów, że chwilami staje się on postacią nie tyle komiczną, co godną współczucia. Jego obłąkańcza miłość do pieniędzy budzi śmiech i przerażenie. Świetny przekład tekstu Moliera, dokonany przez Bohdana Korzeniewskiego brzmi bardzo współcześnie.
Obsada: Zbigniew Zapasiewicz, Jan Kobuszewski, Mirosława Dubrawska , Gustaw Lutkiewicz, Franciszek Pieczka, Adam Ferency , Jerzy Turek i inni.
Wszystkim czwartkowym widzom dużo wielkanocnej radości
ze Zmartwychwstania Jezusa.
Niech te świąteczne dni upłyną wam w ciepłej,
wiosennej i rodzinnej atmosferze.
Krzysztof Jasinski









