FILM

W  ramach Toronto Russian Film Festival organizatorzy  festiwalu zaprezentują melodramat produkcji rosyjsko-polskiej pt. TYLKO NIE TERAZ. Rok 1953 małe miasteczko w Polsce. Miłość radzieckiego żołnierza stacjonującego w pobliskich koszarach do polskiej dziewczyny.
Obsada: Magdalena Lamparska, Aleksandr Domagarow Jr., Daniel Olbrychski  i inni.
Reżyseria: Walerij Pendrakowski, scenariusz: Jurij Rogozin, zdjęcia: Grigorij Jabłocznikow, muzyka: Zygmunt Konieczny.
14 maja, Polskie Centrum Kultury, godz. 20.15 – wiecej informacji www.torontorussianfilmfestival.ca

Unique Lives & Experiences

W programie z cyklu Unique Lives & Experiences tym razem gosciem jest:
Sidney Poitier urodzony w 1927 roku w Miami, amerykański aktor i reżyser filmowy a także dyplomata Jego rodzice pochodzili z Bahamów i Poitier, choć urodził się na Florydzie, dorastał na archipelagu. Do Stanów wrócił jako nastolatek, w filmie debiutował na początku lat 50. Dzięki talentowi szybko zdobył sobie uznanie i w połowie dekady zagrał pierwsze ważne role w swej karierze, w dramatach Szkolna dżungla (1955) oraz Ucieczka w kajdanach (1958). Kreacja w drugim z tych filmów przyniosła mu pierwszą nominację do Oscara. Zagrał uciekiniera z więzienia skutego łańcuchem z nienawidzącym go białym (Tony Curtis). W latach 60. stał się jednym z symboli walki z dyskryminacją rasową. W 1964 zdobył Oscara za pierwszoplanową rolę w Polne lilie. Po raz pierwszy statuetkę w tej kategorii odebrał aktor czarnoskóry. Swoją najgłośniejszą kreację - agenta FBI przybywającego do miasteczka na Południu USA i pomagającego miejscowej policji w śledztwie w sprawie zabójstwa - stworzył w 1967 w dramacie kryminalnym W upalną noc. Film został nagrodzony Oscarem. W tym samym roku zagrał także narzeczonego białej dziewczyny z dobrego domu w Zgadnij, kto przyjdzie na obiad. Oba dzieła uznaje się za przełomowe dla wizerunku Murzynów na ekranie. Od 1997 r. jest ambasadorem Bahamów w Japonii. W 2002 odebrał Honorowego Oscara za całokształt kariery. W 2009 r. prezydent Barack Obama nagrodził go Prezydenckim Medalem Wolności.
17 maja, Roy Thomson Hall.

Gianni Morandi

Włoski  piosenkarz  a także aktor i prezenter  telewizyjny. Oprócz życia artystycznego Gianni oddawaje się też działalności społecznej – był jednym z założycieli charytatywnej Nazionale Italiana Cantanti (reprezen- tacja piłkarska artystów włoskich), w której wystąpił 321 razy i strzelił 53 gole. Jest poza tym zapalonym biegaczem, uczestniczył w wielu maratonach.
15 maja, Casino Rama.

David Copperfield

Amerykański iluzjonista, najlepiej znany ze swoich widowiskowych pokazów połączonych z opowieściami. Specjalizuje się w tak zwanej “Wielkiej Iluzji”. Jego najsłynniejsze sztuczki to spowodowanie zniknięcia Statuy Wolności, Boeinga, Orient Expresu, Tornado Ognia oraz przeniknięcie przez Wielki Mur Chiński.
18 maja, Casino Rama.

Mamma Mia

Musical, który obejrzało do tej pory 30 milionów widzów w 170 miastach świata i ośmiu różnych językach. Opowiada historię pewnej panny młodej, jej matki i trzech możliwych ojców. Jest przepełniony piosenkami będącej już ikoną muzyki pop grupy ABBA, którą wszyscy znacie i kochacie.
Princess Of Wales Theatre.

COŚ DLA UCHA I SERDUCHA

Benjamin Biolay - spadkobierca francuskiej tradycji chanson. Wytwórnia Dream Music przedstawia nowy, piąty album francuskiego piosenkarza Benjamina Biolay’a zatytułowany „La Superbe”. Tegoroczna 25. gala rozdania francuskich „Grammy” – „Les Victoires de La Musique” była w tym roku szczęśliwa dla Benajmina Biolay’a.
Artysta, który okrzyknięty został przez francuskich krytyków „spadkobiercą twórczości Serge’a Gainsbourg’a” zdobył dwie najważniejsze statuetki: „Artysta Roku” oraz „Album Roku” za longplay „La Superbe” (Naive). Benjamin Biolay to francuski wokalista, autor piosenek i producent. Jest bratem francuskiej piosenkarki Coralie Clément (z którą współpracował przy jej dwóch albumach), byłym mężem Chiary Mastroianni (córki Catherine Denevue i Marcello Mastroianniego), z którą ma córkę Annę.
Przez swój charakterystyczny, niski głos jest porównywany do Étienne’a Daho. Wypromował dwa albumy Keren Ann, współpracował też przy wydawaniu albumów Juliette Gréco, Julien Clerca i Françoise Hardy. Benjamin Biolay stał się gwiazdą francuskiej muzyki już po wydaniu debiutanckiego krążka „Rose Kennedy” (2002). Płyta zdobyła prestiżową nagrodę Victorie De La Musique. Jako swoje największe, muzyczne inspiracje, Benjamin Biolay wymienia: Joy Division, The Smiths, XTC, New Order i przede wszystkim – Johna Lennona.
Słychać to doskonale na najnowszym, dwupłytowym albumie „Le Superbe”, na którym znalazły się 22 kompozycje. Nie zabrakło także nawiązań do twórczości Serge’a Gainsbourga („Tu Es Mon Amour”) czy jazzowego trębacza Cheta Bakera („La Toxicomanie”). W kompozycji „Night Shop” wystąpił zaledwie 17-letni, hiszpański trębacz Ruben Simeo.

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

13 maja 2010
„Namiętna kobieta”
Reżyseria Maciej Englert.
Wspaniała, niepozbawiona refleksji rozrywka czeka widzów, w najbliższy Teatralny Czwartek. Sztuka mówi o rozterkach kobiety, zdesperowanej gospodyni domowej, takiej od sprzątania i gotowania, która w dniu ślubu syna przechodzi załamanie nerwowe i chowa się na strychu. Wspaniałą kreację stworzyła w tej roli Marta Lipińska. Z wielką przyjemnością zobaczymy także Piotra Adamczyka i Krzysztofa Kowalewskiego grających z rozmachem, prowadzących długie dialogi, mających czas i przestrzeń, żeby przypomnieć nam o swoim świetnym aktorstwie.
“Namiętna kobieta” w reżyserii Macieja Englerta pokazuje, że kobiety jeżdżące do supermarketu darmowymi autobusami w dniach promocji kociej karmy marzą o czymś więcej niż sprzątanie i zakupy.  Goraco polecam !!!

20 maja 2010
„Pod jednym dachem”
Reżyseria Jan Hrebejek
To najlepsza komedia jaką widziałem  w ostatnich 20 latach. Film który odniósł niebywały sukces w Czechach  i w Polsce. Znakomite czeskie kino. Tylko nasi południowi sąsiedzi potrafią w tak trafny sposób pokazać człowieka uwikłanego w historię. Hrebejk przedstawia dwie strony czeskiego społeczeństwa tuż przed praską wiosną 1968 roku - zarówno tych zadowolonych ze zdobyczy socjalizmu, jak i tych żyjących wspomnieniami o demokratycznej przedwojennej Czechosłowacji. W dodatku historia rozgrywa się w jednym domu, a motyw Pawła i Gawła jest nadwyraz czytelny. Wspaniały scenariusz, bardzo czeski - człowiek z jego wątpliwościami w centrum uwagi, znakomite aktor- stwo, przezabawne dialogi (socjalistyczne wynalazki z PRL i NRD).  Oj, mamy czego zazdrościć czeskiej publiczności… POLECAM !!!