Dr. n. med. Jerzy Oleszkiewicz, prezes warszawskiego oddziału Polskiego Towarzystwa magnezologicznego twierdzi, że przewlekły, drastyczny niedobór magnezu obecny u ludzi z zespołem zależności alkoholowej stopniowo prowadzi do degradacji intelektualnej. Wynikałoby z tego, że otępienie alkoholowe jest spowodowane nie tyle samym alkoholem, co niedoborem magnezu w wyniku jego nadużywania.

Wypłukiwany z organizmu magnez obniża próg tolerancji na stres i zwiększa nadpobudliwość, co w konsekwencji prowadzi do chęci aplikowania sobie kolejnej dawki alkoholu, w celu uzyskania złudnego poczucia odprężenia. Tworzy się błędne koło, które trudno przerwać. Można to zmienić, zażywając odpowiednio duże dawki magnezu, przy czym magnez łagodzi także objawy odstawienia alkoholu.
Sceptycy mogą powiedzieć, że przecież ludzie zawsze pili alkohol, a jednak dawniej nie obserwowano tak drastycznego obniżania się poziomu magnezu. To prawda, jednak należy pamiętać, że dawniej ludzie żyli w nieskażonym środowisku naturalnym. Obecnie nie jesteśmy w stanie uchronić się przed licznymi toksynami oraz kadmem i ołowiem. W skażonym środowisku alkohol ułatwia przenikanie toksyn do komórek organizmu i wypiera z nich życiodajne pierwiastki, takie jak magnez, cynk czy wapń.

W ten sposób na poziomie komórkowym tworzy się patologia, której skutkiem są takie objawy jak: nadpobudliwość, zmęczenie, trudności w koncentracji uwagi, bezsenność, depresja, bóle głowy, zaburzenia rytmu serca, nadciśnienie, wzrost cholesterolu, zaburzenia trawienne, osteoporoza, bolesne skurcze mięśni i in.
Dlatego ludzie, którzy nie potrafią powstrzymać się od alkoholu, a także ci, którzy są w fazie wychodzenia z uzależnienia alkoholowego – powinni zażywać zwiększone dawki magnezu, najlepiej razem z witaminą B6. Magnez służy również tym, którzy alkoholu nie piją. Nam wszystkim, żyjącym w zanieczyszczonym środowisku naturalnym.

MW