Epidemia pluskiew w Nowym Jorku wywołuje panikę, obrzydzenie i… wysypkę. U bogatych i biednych, bez różnicy.
•••
Początkowo May myślała, że jej mąż ma po prostu potówki. – Zatrzymaliśmy się w eleganckim hotelu na Cape Cod – opowiada. – Tam po raz pierwszy dostał na nogach czerwonej wysypki przypominającej pokrzywkę.
May (to nie jest jej prawdziwe imię…) to osoba po pięćdziesiątce, przedstawicielka klasy średniej. Mieszka w Nowym Jorku, na Upper West Side - jednej z najelegantszych dzielnic na Manhattanie - w wygodnym czteropokojowym apartamencie. Kiedy wraz z mężem wróciła z wyjazdu, lekarz przepisał im leki antyhistaminowe myśląc, że chodzi o reakcję uczuleniową na skorupiaki. Kiedy okazało się, że to nie pomaga, poszli do dermatologa. Dermatologowi wystarczyło jedno spojrzenie. – To ślady po ugryzieniach pluskiew – zawyrokował.

– Po powrocie do domu mój mąż odwrócił materac, i wtedy je zobaczyliśmy – opowiada kobieta. – Nie przesadzam, nie żartuję: tak zaczął się nasz koszmar.
Plaga trwała pięć miesięcy. Jej ostateczne zwalczenie kosztowało May i jej męża 15 tysięcy dolarów.
•••
Karaluchy to już przeszłość – do Nowego Jorku zawitały pluskwy. Te małe, żółtawe stworzenia mierzące 4–5 milimetrów są niezwykle trudne do wytępienia – nic dziwnego, że stały się prawdziwym koszmarem gospodarzy wynajmujących mieszkania, fachowców od dezynsekcji i… naukowców. Dlaczego tak chętnie żywią się ludzka krwią? W jaki sposób tak szybko się rozmnażają? Dlaczego są tak odporne? No i przede wszystkim: jak się ich pozbyć?
To ostatnie pytanie staje się coraz bardziej istotne: od 2001 roku liczba przypadków pojawienia się pluskiew wzrosła o 71 procent. W 2004 roku w Nowym Jorku zanotowano 537 skarg i 82 potwierdzone przypadki obecności tych pasożytów. W 2009 było już 10 985 skarg i 4084 potwierdzone przypadki. – A to tylko te przypadki, które zostały zgłoszone – podkreśla Jeremy Ecker, przedstawiciel firmy Bed Bug Inspectors, wykorzystującej specjalnie przeszkolone psy do wykrywania szkodników w mieszkaniach i doradzającej mieszkańcom (i firmom dezynsekcyjnym), jak najskuteczniej się ich pozbyć. – Ten problem pojawia się wszędzie, coraz częściej, a w dodatku nikt o nim nie mówi, bo ludzie po prostu się tego wstydzą. Boją się, że jeśli przyznają się, że mają pluskwy, mogą stracić mieszkanie, pracę, może nawet przyjaciół… Codziennie widzimy ludzi w ogromnym stresie.
Jak podają władze służby zdrowia Toronto, coraz większym problemem w mieście stają się… pluskwy.
Liczba zarejestrowanych przypadków występowania tych uciążliwych insektów wzrosła od 2006 roku o 1000%!!!
Znajduje się je obecnie prawie wszędzie - w blokach mieszkalnych, w akademikach studenckich, a nawet w hotelach i motelach.
Przyczyną tego stanu rzeczy jest zwiększenie międzynarodowego ruchu turystycznego, a także zakaz używania chemicznych środków owadobójczych.
Radni torontońscy nalegali, aby władze miasta uznały pluskwy za zagrożenie dla zdrowia. Taka zmiana musiałaby zostać dokonana jako poprawka do ontaryjskiej ustawy Health Act.
Mimo że ugryzienia pluskiew nie prowadzą do zgonów, są przyczyną wielu negatywnych psychologicznych i fizycznych skutków.
Gdyby uznało się pluskwy za zagrożenie dla zdrowia, można byłoby nakazać osobom, które mają je w domach, by wpuściły ekipę likwidującą te insekty. Teraz nie ma takiego obowiązku.
Ale właściciele domów i mieszkań także nie maja pojęcia co robić w takich sytuacjach i bardzo niechętnie akceptują fakt, że to do ich obowiązków należy zrobienie porządku z pasożytami, które opanowały budynek. Boja się wysokich kosztów, boja się także tego, że najemcy zerwą umowy i wyprowadzą się.
May opisuje pięć miesięcy piekła: czarne plamki na materacu (odrobiny zakrzepłej krwi i odchody pluskiew), nieustanne odkurzanie i pranie pościeli i ubrań, pakowanie ubrań i wszystkich domowych sprzętów w szczelne torby, odkurzanie książek, ram obrazów, gniazdek elektrycznych, wyrzucenie mebli i wielu sprzętów, spanie na dmuchanym materacu w piżamach, które rankiem od razu wędrowały do prania…
Nie, to nie były reakcje histeryczne: samica pluskwy (Cimex lectularius) jest niezwykle płodna, w ciągu jednego sezonu składa około 400 jaj. Wytępienie pluskiew wymaga niezwykle precyzyjnego rozplanowania działań jeszcze zanim do domu wkroczy specjalista od dezynsekcji.
Czy rzeczywiście te małe owady o niepoważnej nazwie stanowią aż taki problem? Z perspektywy osoby, która nigdy nie miała takiego problemu, może to wydawać się zabawne. – Każdy, kto miał w domu pluskwy wie, że choć są one bardzo męczące i irytujące, nie stanowią zagrożenia dla naszego zdrowia i nie roznoszą groźnych chorób – uspokaja rzeczniczka wydziału zdrowia nowojorskiego ratusza.
Ale też wszyscy, którzy mieli z nimi do czynienia potwierdzają, że pluskwy nie dają się zlekceważyć. Potwierdzają to także fachowcy od zwalczania i naukowcy.
– Nie byłoby w tym żadnej przesady, gdybyśmy nazwali to pandemią – mówi Tim McCoy, naukowiec badający pluskwy. – Liczba zgłaszanych przypadków ciągle rośnie. Sądzę, że nie doszliśmy jeszcze do połowy.
W dodatku pluskwy nie przejmują się różnicami majątkowymi, klasowymi czy wyznaniowymi. – Znajdowaliśmy je w najelegantszych apartamentach i w jednopokojowych mieszkankach w biednych dzielnicach – komentuje eksterminator. – Nieważne, czy twoje mieszkanie jest duże czy małe, czyste czy brudne, pluskwy czują się w nim jak u siebie w domu.
Blogi i fora internetowe pełne są dyskusji o pluskwach, dobrych rad, wyrazów współczucia. Co więcej, pluskwy powoli stają się tematem politycznym.
Pluskwy to problem całego miasta. Koszty ich zwalczania są ogromne. Najlepiej byłoby, gdyby wydział zdrowia przedstawił jasne wytyczne, jak pozbyć się pluskiew z całego budynku, bo na razie każdy właściciel robi to na własną rękę i różnymi metodami.
Pluskwy szybko mogą okazać się problemem międzynarodowym (w zasadzie już nim są, tyle że nikt nie chce o tym głośno mówić). Eksperci są zgodni, że podstawową metodą roznoszenia pluskiew jest podróżowanie: jedziesz gdzieś, gdzie śpisz na “zakażonym” łóżku – i przywozisz pasożyty do domu. Pluskwy chętnie gnieżdżą się w ubraniach i walizkach. Naukowcy nie są pewni, czy potrafią one “przeskoczyć” z jednej osoby na drugą na przykład w autobusie czy metrze – wiadomo jednak że potrafią żyć w siedzeniach w pociągach i kinach, w meblach, szczelinach, wnękach, pod tapetami czy boazerią.
Nowy Jork, Toronto – i inne wielkie miasta – to dla pluskiew prawdziwy raj: tłumy, mnóstwo mieszkań, ludzie, którzy nieustannie się przemieszczają. W Londynie i centralnej części Wielkiej Brytanii w ciągu ostatnich dziesięciu lat liczba przypadków występowania tych pasożytów wzrosła trzykrotnie. Amerykańska National Pest Management Association ma w najbliższym czasie opublikować raport dotyczący skali tego problemu w całych Stanach Zjednoczonych, a także wybrane dane z innych krajów. Wiadomo, że 90 procent firm zajmujących się dezynsekcją w Europie także miało do czynienia z pluskwami.
Tim McCoy w celach naukowych pozwala obiektom swoich badań pić własną krew – mówi, że ukłucie pluskwy nie zawsze można wyczuć. Za to same pluskwy, jak mówi naukowiec, wyczuwają ludzi doskonale: rejestrują ciepłotę naszego ciała i wydychany przez nas dwutlenek węgla nawet z odległości 5 metrów. Dorosła, najedzona pluskwa nie jest już żółta – jest czerwona, bo pełna ludzkiej krwi…
Niektórzy ludzie, jak Tim McCoy, nie wykazują żadnej reakcji alergicznej na ukłucie pluskwy. Inni – owszem.
Nie ma co sięgać po płyny do zwalczania szkodników dostępne w sklepach. Nie wierzcie także fachowcom, którzy przekonują was, że usuną pluskwy z waszych domów szybko i tanio. Jedyną naprawdę skuteczną metodą, jak twierdzi McCoy, jest seria kosztownych zabiegów przy użyciu gorącej pary (o temperaturze około 50 stopni Celsjusza). Ostatnio coraz głośniej mówi się o możliwościach ponownej legalizacji silnych środków owadobójczych takich jak DDT, ale McCoy uważa, że one także okazałyby się nieskuteczne. – A użycie niewłaściwych chemikaliów w niewłaściwy sposób może zaszkodzić mieszkańcom bardziej niż owadom – podkreśla naukowiec.
Z naukowego punktu widzenia odporność i wytrzymałość pluskiew jest fascynująca. Tim McCoy mówi, że niewiele jest tak odpornych stworzeń. – Rozpylasz na nie najostrzejsze środki chemiczne, a one najpierw się przewracają, zupełnie jakby się wygłupiały, a potem wstają i idą dalej – tłumaczy. – Nie mamy pojęcia, w jaki sposób są w stanie wytrzymać dwa miesiące bez krwi ani jakiegokolwiek innego pożywienia, nie wiemy także, w jaki sposób odnajdują z powrotem swojego żywiciela.
Ale największą tajemnicą jest źródło tej “pandemii”. W latach 50. pluskwy były w Ameryce niemal zupełnie wytępione za pomocą silnych pestycydów. – Prawdopodobnie nieświadomie przywieźli je ze sobą ludzie podróżujący do krajów Trzeciego Świata – tłumaczy naukowiec. – A tutaj stosowano wobec nich łagodniejsze środki, takie jak przeciw pchłom, co pomogło im się uodpornić i zdobywać nowe tereny. Na potwierdzenie innych teorii na razie brak dowodów, ale widzieliśmy pluskwy na przykład na ścianach kurników w których mieszkały kurczaki hodowane i karmione metodą organiczną…
Pluskwy same w sobie nie stanowią zagrożenia dla zdrowia, dlatego instytucje takie jak Centrum Kontroli Chorób Zakaźnych czy Narodowy Instytut Zdrowia nie chcą finansować badań nad tymi szkodnikami. Ale Tim McCoy i May – naukowiec badający pluskwy i ich ofiara – mówią jednym głosem: bądźcie czujni. Oni sami zawsze sprawdzają wezgłowia łóżek w hotelach, podnoszą materace, świecą latarkami w każdą szczelinę i załom ściany, a potem przykładają do tych szczelin rurę odkurzacza.

McCoy podkreśla, że powinniśmy zawsze pamiętać o trzech rzeczach: – Po pierwsze, że to tylko owad – wylicza. – Po drugie, że nie ma na niego prostej metody i pozbycie się go będzie kosztowne. Ale po trzecie, że da się to zrobić. Możemy być pewni, że w końcu znajdziemy dobry sposób radzenia sobie z pluskwami. I wtedy wróci problem karaluchów…
•••
– Długi czas upłynął, zanim mogłam wrócić do własnego łóżka – opowiada May. – A przecież jesteśmy normalnymi, czystymi ludźmi, dbamy o higienę i porządek w domu… Musieliśmy wyrzucić wiele rzeczy, czyścić i sprzątać wciąż na nowo, a w dodatku zachować to wszystko w tajemnicy. To było chyba gorsze niż rozwód czy utrata pracy. I dotknęło to nas, przeciętnych nowojorczyków z klasy średniej. Kiedy ten koszmar się skończył, czuliśmy się jakbyśmy wreszcie mogli wyjść ze schronu po fali nalotów…
May jeszcze dwa lata po pojawieniu się pluskiew ze szkłem powiększającym w ręku badała każdą plamkę i ślad, jaki znalazła w mieszkaniu. – Zawsze okazywało się, że to jednak co innego, ale uraz pozostał – mówi. – Wiem, zachowuję się jak wariatka, ale nią nie jestem. I nie ja jedna mam taki problem.

Tim Teeman

Patrz też

http://www.zycie.ca/2010/09/jeszcze-raz-pluskwy/?preview=true&preview_id=10044&preview_nonce=4406fe6900

Co to są pluskwy?

Pluskwy to insekty. Dorosłe osobniki mają owalny kształt i pozbawione są skrzydełek. Przed jedzeniem mierzą około 6 mm długości i są płaskie jak papier.  Po jedzeniu ich odwłok staje się purpurowy i rozdęty.
Jajeczka są białawe, mają kształt gruszki, wielkości główki od szpilki. Skupiska od 10 do 50 jajeczek można znaleźć w szczelinach i spojeniach.  Żyją rok, a w tym czasie samica może złożyć od 200 do 400 jajeczek w zależności od dostępnego pożywienia i temperatury.  Okres wylęgania wynosi około 10 dni.

Czym żywią się pluskwy?

Pluskwy, zarówno samce jak i samice, najchętniej żywią się krwią człowieka, ale nie gardzą krwią zwierząt i ptaków.  Żerują nocą na ludzkim ciele, zwłaszcza w okolicach twarzy, szyi, górnej części tułowia, ramion i rąk. Bez pożywienia mogą przeżyć do 6 miesięcy.

Czy od ugryzienia pluskwy można zachorować?

Nie są znane przypadki przekazania choroby zakaźnej przez pluskwy, natomiast drapanie pogryzionych miejsc może spowodować infekcję.
Jeżeli podejrzewasz, że masz problem z pluskwami, szukaj ich w następujących miejscach:

• Spojenia, szczeliny, zagłębienia i fałdy materacy oraz skrzynie sprężynowe • Szpary i pęknięcia w ramie łóżka i wezgłowiu • Pod krzesłami, kanapami, łóżkami i pokrowcami • Pomiędzy poduszkami kanap i foteli • Pod chodnikami, dywanikami i brzegami dywanów • Pomiędzy fałdami firanek • W szufladach • Za listwami przypodłogowymi i wokół futryn okiennych i drzwiowych • Za obudowami gniazdek elektrycznych, pod luźnymi tapetami, obrazami i plakatami • W pęknięciach tynku • W telefonach, radioodbiornikach i zegarach
Pluskwy mogą także przenosić się z mieszkania do mieszkania rurami, kablami elektrycznymi i innymi otworami.  Jeżeli jest ich bardzo dużo, w pomieszczeniu może unosić się słodki zapach.

Co robić, gdy ma się w domu pluskwy?

Najlepszą metodą jest Plan Zintegrowanej Kontroli Szkodników (Integrated Pest Management  – IPM).  Plan ten przewiduje zastosowanie różnorodnych technik i produktów stanowiących jak najmniejsze zagrożenie dla ludzkiego zdrowia i środowiska.
1. Skonsultuj się z lokalnym wydziałem zdrowia lub specjalistą ds. kontroli szkodników, aby upewnić się, że masz w domu pluskwy.
2. Obejrzyj materac i ramę łóżka, zwłaszcza fałdy,
szczeliny i spód oraz inne miejsca, w których lubią się gnieździć.
3. Wykorzystaj wąską ssawkę odkurzacza do usunięcia dorosłych osobników i jajeczek.  Odkurz odkurzaczem wszystkie szczeliny i zagłębienia w materacu, ramie łóżka, listwach przypodłogowych i innych przedmiotach w pobliżu łóżka.  Ważne jest, aby odkurzać codziennie i natychmiast opróżniać odkurzacz ze śmieci.
4. Wypierz całą bieliznę pościelową w jak najwyższej temperaturze, po czym umieść ją na 20 minut w gorącej suszarce.  Rozważ pokrycie poduszek i materaca plastykowymi pokrowcami.
5. Usuń wszelkie niepotrzebne przedmioty i bibeloty.
6. Uszczelnij pęknięcia i szczeliny w listwach przypodłogowych, w drewnianych ramach łóżek, podłogach i ścianach.  Zreperuj lub usuń odklejającą się tapetę, przymocuj luźną obudowę kontaktów do światła, uszczelń otwory wokół rur, przewodów lub innych instalacji prowadzących do mieszkania (zwróć szczególną uwagę na ściany dzielące mieszkania).
7. Codziennie sprawdzaj newralgiczne miejsca.  Ustaw pokryte lepkim klejem deseczki lub taśmy klejące (taśma do dywanów dobrze spełni to zadanie).  Dokładnie oglądaj wszystkie rzeczy, które przynosisz do domu.
8. Skonsultuj się z firmą profesjonalnie likwidującą szkodniki i omów z nią opcje, które stwarzają jak najmniejsze zagrożenie dla ludzi i środowiska.  Jeśli zdecydujesz się na walkę ze szkodnikami przy pomocy środka owadobójczego, zadzwoń do firmy profesjonalnie likwidującej szkodniki.  Wybierz najmniej toksyczny środek dostępny na rynku i zastosuj się ściśle do zaleceń producenta.
Bez względu na to, czy wybierzesz Plan Zintegrowanej Kontroli Szkodników, czy też środki owadobójcze, możliwe, że jeszcze przez 10 dni natkniesz się na żywe osobniki.  To normalne.  Przy dużej ilości insektów po upływie 2 tygodni, zwróć się ponownie o fachową pomoc.

Jak wyglądają ugryzienia pluskiew?

Gryząc, pluskwy wstrzykują ślinę, przez co w miejscu ugryzienia skóra staje się podrażniona lub pojawia się stan  zapalny.  Indywidualne reakcje na ugryzienia pluskiew są zróżnicowane.  Zmiany skórne spowodowane ugryzieniami  tych insektów mogą pozostać niezauważone lub mogą być wzięte za ugryzienia komarów lub inne problemy skórne.

W literaturze fachowej opisane są cztery rodzaje wysypek skórnych:

1. Najbardziej popularna wysypka to miejscowe czerwone, swędzące, plackowate zmiany.  Klasyczne ugryzienia pluskiew można przedstawić w sposób liniowy jako grupę trzech ukąszeń, określaną też jako: „śniadanie, obiad, kolacja.”

2. Czerwone, wypukłe i opuchnięte zmiany skórne są także powszechne.

3. W rzadkich przypadkach u ludzi mogą pojawić się duże, wypukłe, często swędzące, czerwone pręgi.

4. U osób bardzo wrażliwych na ślinę pluskiew może pojawić się guzek wypełniony krwią lub płynem.  Ugryzienia pluskiew najczęściej pojawiają się na odsłoniętych częściach ciała, takich jak twarz, szyja, ręce, ramiona, łydki, ale mogą pojawić się też w innych miejscach.  Jak leczyć ugryzienia pluskiew?  Większość ugryzień zniknie sama i nie wymaga leczenia.  Należy dbać o czystość skóry i nie drapać swędzących miejsc.  Jeżeli ugryzione miejsca bardzo swędzą, należy zwrócić się do lekarza o przepisanie kremu lub lekarstwa przeciwhistaminowego.  Przy wtórnej infekcji spowodowanej nadmiernym drapaniem lekarz może przepisać doustne antybiotyki.

Co robić, aby pluskwy nie dostały się do mieszkania?

• Pluskwy mogą zagnieździć się nawet w najczystszych domach i hotelach, niemniej regularne sprzątanie domu, w którego skład wchodzi odkurzanie materaca, może być pomocne w zapobieganiu tej pladze.  Usuwaj rupiecie, aby zmniejszyć liczbę miejsc, w których pluskwy mogą się zagnieździć. • Zachowaj ostrożność kupując używane meble i odzież.  Obejrzyj dokładnie używaną rzecz i nie krępuj się spytać sprzedawcy czy sprawdzono, czy nie ma w niej pluskiew. • Zachowaj ostrożność przynosząc do domu używane meble lub odzież wystawioną na ulicy.  Rzeczy te mogą być siedliskiem pluskiew. • W czasie podróży stosuj następujące środki ostrożności:   o Obejrzyj swój pokój i meble: sprawdź wszystkie szpary i szczeliny materaca oraz skrzynię sprężynową, szukaj plamek krwi i żywych osobników.  Poproś o inny pokój,  jeżeli znajdziesz ślady pluskiew.

• Chroń bagaż: trzymaj wszystkie swoje rzeczy w bagażu owiniętym plastykiem.  Trzymaj go na półce lub z dala od podłogi.

• Chroń łóżko: odsuń łóżko od ściany, wsuń brzegi pościeli pod materac i nie pozwól, żeby koc dotykał podłogi.

• Po powrocie do domu: trzymaj bagaż w odizolowanej części domu, np. w garażu.  Obejrzyj swój bagaż.  Upierz wszystkie ubrania w jak najwyższej temperaturze i włóż je do gorącej suszarki na 20 minut.

Tutaj znajdziesz więcej informacji:

• Toronto Public Health – www.toronto.ca/health lub 416-338-7600

• Effective Control of Bed Bugs, Health Canada, Pest Management Regulatory Agency - http://www.pmra-arla.gc.ca/english/consum/bed_bugs-e.html#2