The Flaming Lips

Amerykański zespół rockowy założony w 1983 roku w Oklahoma City, to jeden z najbardziej nietuzinkowych zespołów rockowych, które pojawiły się na przestrzeni ostatnich trzech dekad. Dwunasty album studyjny “Embryonic” (Warner, 2009) z gościnnym udziałem Karen O (Yeah Yeah Yeahs), MGMT i Thorstena Wörmanna to prawdziwy majstersztyk notowany na szczytach zestawień najznakomitszych płyt ubiegłego roku a nawet  dziesięciolecia.
8 lipca, Molson Amphitheatre.

Metric

Kanadyjski zespół indie-rockowy. Powstał w 1998 roku w Nowym Jorku, USA - potem muzycy przenieśli się do Toronto w Kanadzie. W pełnym składzie wydali 4 studyjne albumy: ‘Grow up and Blow Away’ w 2001, ‘Old World Underground, Where Are You Now?’ w 2003, ‘Live It Out’ w 2005 (często płyta jest mylona z nagraniami live Metric) i ‘Fantasies’ w 2009. Ich niektóre utwory zostały wykorzystane w popularnych serialach telewizyjnych, takich jak: Chirurdzy („Grey’s Anatomy”) i CSI: Miami. Haines i Shaw współpracowali z zespołem Broken Social Scene. Ich najbardziej znane piosenki to Combat Baby i Monster Hospital.
9 lipca, Molson Amphitheatre.

Carlos Santana

Urodzony 20 lipca 1947, w Autlán de Navarro, Meksyk – muzyk, gitarzysta rockowy i jazzowy. Carlos Santana jest znany jako długoletni lider i jedyny stały członek grupy rocka latynoskiego Santana, jak i z solowej kariery.
Ojciec Carlosa był zawodowym skrzypkiem i jego nauczycielem gry na tym instrumencie. Już jako dziecko Carlos grał na skrzypcach w grupie ojca. Gdy jednak pierwszy raz usłyszał granego bluesa i rock and rolla zamienił instrument na gitarę (w jednej z rozmów z Larrym Kingiem wyznał, że w grze przeszkadzał mu zapach skrzypiec).
Na początku lat sześćdziesiątych rodzina Santanów wyemigrowała do Kalifornii gdzie Carlos włączył się w dynamicznie rozwijającą się scenę muzyki rockowej. W 1966 założył swoją pierwszą grupę Santana Blues Band, której nazwę wkrótce skrócono do Santana. Wielką popularność grupy rozpoczął fenomenalny występ na festiwalu w Woodstock. Carlos oraz jego grupa stali się inicjatorami i najwybitniejszymi przedstawicielami stylu rock latynoski. 30 maja 1970 roku oglądał dwa występy Jimiego Hendriksa podczas jego amerykańskiego tournée. Począwszy od roku 1972 Carlos rozpoczął także karierę solową włączając się w nurt eksperymentalnego jazzu i jazz-rocka. Występował i nagrywał z takimi znanymi muzykami jak John McLaughlin, Herbie Hancock, Billy Cobham, Wayne Shorter i innymi. Lata osiemdziesiąte i dziewięćdziesiąte były okresem spadku popularności. Wielkim powrotem do muzyki był album Supernatural wydany w 1999. To eklektyczne wydawnictwo było zbiorem piosenek nagranych z czołowymi gwiazdami rocka i popu, głównie młodego pokolenia. Największymi przebojami płyty były Smooth nagrany z Robem Thomasem z grupy Matchbox Twenty, Maria, Maria z The Product G&B, Put Your Lights On z Everlastem, Corazón Espinado z Maná.
W 1998 Carlos Santana wraz ze swoją grupą w oryginalnym składzie został wprowadzony do Rock and Roll Hall of Fame. W 2003 został sklasyfikowany na 15 miejscu listy 100 najlepszych gitarzystów wszechczasów wg magazynu Rolling Stone.
11 lipca, Molson Amphitheatre.

Rush

Kanadyjskie trio rockowe grające hard rock i neoprogresywny rock. Grupa powstała w roku 1968, a swój debiutancki album wydała w 1974. Jest aktywna do dziś. Początkowo grupa starała się imitować inne zespoły rockowe, przede wszystkim Led Zeppelin, lecz z czasem wyk-ształciła swe własne brzmienie. Oparte jest ono na śpiewie wysokim głosem (śpiew Geddy’ego Lee często porównuje się do śpiewu innego basisty, Burke’a Shelleya) oraz ostrej i melodyjnej grze gitary elektrycznej, wspomaganej przez gitarę basową, rozbudowany zestaw perkusyjny oraz elektroniczne instrumenty klawiszowe. Muzyka Rush miała wpływ na twórczość takich zespołów jak: Metallica, Dream Theater, Tool, Iron Maiden, czy Symphony X. Zespół zdobył w sumie 22 złote i platynowe płyty, sprzedaż w USA wyniosła 25 milionów, co dało 79. pozycję według RIAA.
13 lipca, Molson Amphitheatre.

Crowded House

Rockowy zespół utworzony w Melbourne, którego liderem jest nowozelandzki muzyk Neil Finn. Finn jest najbardziej rozpoznawany jako główny wokalista, autor tekstów oraz kierownik i pozostawał nim przez wszystkie “wcielenia” zespołu. Od początku istnienia formacji działali w nim (i niektórzy działają nadal) artyści z Australii (Paul Hester, Nick Seymour, Peter Jones i Craig Hooper), Nowej Zelandii (Neil Finn, Tim Finn i Eddie Rayner) oraz USA (Mark Hart i Matt Sherrod).
Działalność między rokiem 1985 a 1996 przyniosła zespołowi międzynarodową sławę dzięki takim przebojom jak: “Don’t Dream It’s Over”, “Weather With You”, “Something So Strong”, “Better Be Home Soon”, “It’s Only Natural” czy “Fall At Your Feet”. W 2007 roku powrócili na scenę muzyczną z nowym perkusistą. W tym czasie wydali nowy album “Time On Earth”, który osiągnął pierwsze miejsce na Australijskiej liście ARIA Albums Chart.
12 lipca, Massey Hall.

Lady GaGa

Prawdziwe nazwisko Stefani Joanne Angelina Germanotta. Amerykańska piosenkarka, autorska tekstów i kompozytorka. Zafascynowana twórczością Freddiego Mercury’ego oraz zespołu Queen, (od którego piosenki „Radio Ga Ga” zaczerpnęła pomysł na swój pseudonim), a także Davida Bowie, Michaela Jacksona, Madonny, Grace Jones i Debbie Harry. Znana z ekscentrycznych wypowiedzi i niecodziennych kre- acji scenicznych.
11-12 lipca,  Air Canada Centre.

CZWARTKOWE WIECZORY TEATRALNE

8 lipca 2010
„Noc czerwcowa”
Reżyseria: Andrzej Wajda
Niech nikogo nie zwiodą pierwsze minuty nowego spektaklu telewizyjnego Andrzeja Wajdy. Nie będzie to jeszcze jedna historia z dziejów martyrologii narodu polskiego. Za chwilę hrabina zrzuci z siebie żałobne suknie i z przedstawicielki ciemiężonego narodu stanie się na powrót kobietą. Będzie to jakby przemiana z “Dziadów”, ale w odwrotnym kierunku: z Konrada z powrotem w Gustawa. Z bojownika świętej sprawy w kochanka.
Obsada: Grażyna Szapołowska, Aleksander Domogarow, Jerzy Radziwiłowicz, Anna Polony, Ignacy Gogolewski, Beata Fudalej, Stanisława Celińska, Anna Samusionek, Paweł Wilczak.

PRZERWA WAKACYJNA