Aerosmith

Zespół powstał w Bostonie w 1970 roku. Grupę sformowali gitarzysta Joe Perry i basista Tom Hamilton po poznaniu wokalisty Stevena Tylera, perkusisty Joeya Kramera i gitarzysty Raya Tabano. Rok później grupa podpisała kontrakt z wytwórnią Columbia Records i 13 stycznia 1973 roku wypuściła swój debiutancki album - Aerosmith, który odniósł duży sukces sprzedając się w 2 milionach kopii. Albumem, który ugruntował pozycję Aerosmith w czołówce najlepszych zespołów rockowych był Toys in the Attic, zawierający m.in. piosenkę Sweet Emotion. Był to pierwszy utwór Aerosmith, który zajął pierwsze miejsce na prestiżowej liście radiowej Top 40. Toys in the Attic okazał się najlepiej sprzedającym się albumem Aerosmith w USA, gdzie uzyskał liczbę 8 milionów sprzedanych kopii.W tym czasie zespół rozpoczął wynajmowanie domu w Waltham, w stanie Massachusetts, który stał się miejscem nagrywania muzyki jak i prowadzenia biznesu.
Następnym albumem zespołu był Rocks wypuszczony 3 maja 1976 roku. Szybko sprzedał się w 4 milionach kopii i uzyskał status platynowego. Rocks wraz z albumem Toys in the Attic and Rocks wszedł na listę 500 najlepszych albumów magazynu Rolling Stone. Po tym albumie zespół zagrał na kilku festiwalach i wielkich stadionach swoje własne koncerty.
W 1977 roku zespół nagrał platynową płytę Draw the Line, a rok później wpłacił ponad 3 i pół tysiąca dolarów kaucji za uwolnienie 52 fanów, którzy złamali przepis niepalenia podczas koncertu w Fort Wayne. W 1988 roku po raz pierwszy nagradza ich MTV w kategorii “Best Group Video” i “Best Stage Performance in a Video” - oba za piosenkę “Dude Looks Like a Lady”.
Formacja Aerosmith przymierza się do nagrania nowego albumu. Jeszcze niedawno wszystko wskazywało na to, że bostońska grupa przejdzie do historii, obecnie po konfliktach najwyraźniej nie pozostał ślad. Grupa w najbliższym czasie zamierza wejść do studia.
17 sierpnia, Air Canada Centre.

Dwight Yoakam

Wokalista i autor piosenek country, aktor, reżyser. Dorastał w Columbus, Ohio, gdzie grywał w przedstawieniach szkolnych. W 1977 r. pojechał do Nashville. Odchodzono wtedy od tradycyjnego stylu w country, jaki uprawiał Dwight. Pierwszy album pt. “Guitars, Cadillacs, Etc., Etc.” wydał w niezależnej wytwórni w 1984 r. Szybko zdobył popularność i w 1985 r. podpisał kontrakt z nowym oddziałem Warner Bros - Reprise Records. Profesjonalną karierę aktorską rozpoczął w 1991 r. rolą kaskadera/piosenkarza country w serialu TV .
19 sierpnia, Casino Rama.

Backstreet Boys

Zespół Backstreet Boys założony został 20 kwietnia 1993. Rok wcześniej na castingach poznali się AJ McLean, Howie Dorough i Nick Carter, którzy później wraz z Kevinem Richardsonem podczas przesłuchania w Orlando zorganizowanego przez Lou Pearlmana zostali wybrani do zespołu. Piąty członek grupy, Brian Littrell, został zaproszony do zespołu przez swojego kuzyna, Kevina Richardsona.
W 1993 roku zespół miał pierwsze występy, a rok później podpisał kontrakt płytowy. W 1995 r. ukazał się pierwszy singel “We’ve Got It Goin’ On”, który w Niemczech zdobył platynę. W maju 1996 wydany został debiutancki album Backstreet Boys, z którym zespół koncertował w Europie, Azji i Australii, w tym również w Polsce (w Lubinie, Katowicach, Poznaniu, Warszawie i Sopocie). Kolejne albumy (Backstreet’s Back z 1997, Millen- nium z 1999 i Black & Blue z 2000) odniosły duże sukcesy komercyjne na całym świecie, podobnie jak płyta z największymi przebojami grupy The Hits: Chapter One, która ukazała się w 2001 pomimo wielu problemów osobistych członków zespołu i plotek o rozpadzie.
Po pięcioletniej przerwie zespół wydał album Never Gone (2005) i znów wyruszył w trasę, która objęła USA i część Europy. Latem 2006 z zespołu odszedł Kevin Richardson, a w 2008 formacja rozpoczęła trasę koncertową promującą album Unbreakable (2007). W październiku 2009 roku grupa wydała nowy album “This is Us”. Pierwszym singlem promującym nowy album Backstreet Boys jest utwór “Straight through my heart”. Kolejny singiel z płyty to “Bigger”, do którego teledysk został nakręcony w stolicy Japonii.
14 sierpnia, Molson Amphitheatre.

Green Day

Punkrockowy zespół powstały w 1987 z inicjatywy wokalisty i gitarzysty Billie’ego Joe Armstronga i basisty Mike Dirnta w Rodeo w stanie Kalifornia w Stanach Zjednoczonych. Na początku działalności grupy perkusistą był Al Sobrante. Po wydaniu płyty “1,039/Smoothed Out Slappy Hours” w 1991 r. porzucił zespół na rzecz nauki w college’u. Na jego miejsce przyszedł Tre Cool. W 1994 r. zespół wydał album “Dookie”, który okazał się wielkim sukcesem (15 milionów sprzedanych płyt na świecie). Już pierwszy singel z tej płyty, “Longview” uzyskał 1. miejsce na liście Billboard Modern Rock Tracks, które później było okupowane przez inne single z tej płyty (”Basket Case” i “When I Come Around” utrzymywały się na nim przez 7 tygodni).
W 2004 r. grupa wydała album nazywany przez krytyków punk-operą – “American Idiot”, którego światowa sprzedaż wyniosła 14 milionów płyt, w tym 10 milionów w USA. Płyta powstała przypadkowo, gdyż materiał do następnego krążka Green Day – “Cigarettes and Valentines” – został skradziony ze studia nagraniowego. Trzy spośród pięciu singli z tej płyty uplasowało się na szczycie listy Modern Rock, a najbardziej znany – “Boulevard of Broken Dreams” – znalazł się na 2. miejscu listy Billboard Hot 100. Pod koniec 2006 roku zespół rozpoczął współpracę z NRDC (The Natural Resources Defense Council). Instytucja ta ostrzega ludzi o zbytnim uzależnieniu USA od ropy naftowej i daje rady jak nie przyczyniać się do degradacji środowiska. 27 lipca 2007 w Stanach Zjednoczonych odbyła się premiera kreskówki “The Simpsons” z udziałem Green Day.
Zespół sprzedał jak dotąd 65 milionów płyt na całym świecie. Największą sprzedaż uzyskały albumy “Dookie” (15 milionów) i “American Idiot” (14 milionów).
18 sierpnia, Molson Amphitheatre.

Coś dla ucha i serducha

“The Imagine Project” to bezprecedensowym przykładem międzynarodowej współpracy legendy muzyki jazzowej i gwiazd z każdego rejonu naszej planety.
Herbie Hancock wykorzystuje uniwersalny język muzyki, by poruszyć główne tematy pokoju i globalnej odpowiedzialności. Na albumie usłyszymy takich artystów, jak: Dave Matthews, Anoushka Shankar, Jeff Beck, The Chieftains, John Legend, India Arie, Seal, Pink, Juanes, Derek Trucks, Su-san Tedeschi, Chaka Khan, K’Naan, Wayne Shorter, James Morrison, i Lisa Hannigan.
Już wcześniejsze krążki Herbiego Hancocka zdradzały chęć tego wybitnego klawiszowca jazzowego do współpracy ze znanymi i cenionymi wokalistami. Podczas pracy przy albumach “Posssibilities” i “River. The Joni Letters” artysta nawiązał współpracę z tak różnorodnymi postaciami jak: Joss Stone, Corinne Bailey Rae, Tina Turner, John Mayer, Angelique Kidjo i Carlos Santana.
Całość nowego projektu rozpoczyna słynny temat Johna Lennona “Imagine”, który świetnie śpiewają w duecie Pink i Seal. Ale to tylko intro. Później robi sie jeszcze ciekawiej za sprawą Jeffa Becka, Indii Arie i Lar’yego Kleina (grającego tu na basie). W kolejnej odsłonie wybrzmiewa “Don’t Give Up” Petera Gabriela, gdzie duet Johna Legenda i Pink zbliża się do wzorcowego oryginalnego wykonania z Kate Bush .
“Tempo de amor” Hancock wykonuje z Céu. Słychać tu świetne gitary i bas. Na “Imagine Project” nie zabraknie też takiego klasyka, jak “The Times, They Are A’Changin’” Boba Dylana z udziałem muzyków The Chieftains i Lisy Hannigan. To ponad osiem minut muzycznej uczty ze świetnymi partami klawiszowymi wielkiego Herbiego.
“The Song Goes On” kończy ten czarujący album. Nie sposób uwolnić się od brzmienia sitaru, na którym gra Anoushka Shankar i saksofonowych dźwięków Wayne’a Shortera. Cudowna płyta. Tylko słuchać.

Ewa Cybulska - Songs From The Heart
Ewa Cybulska jest cenioną wokalistką jazzową, specjalizującą się w interpretacjach standardów z domieszką muzyki latynoskiej. Dużą część życia spędziła w Ameryce, zatem jej muzyczna wrażliwość na dźwięki i język jazzu ukształtowała się w sposób naturalny. Zdobyła solidne wykształcenie muzyczne, najpierw uczyła się gry na wiolonczeli, a następnie ukończyła studia na Wydziale Jazzu w Concordian University w Montrealu. Później przeniosła się do Los Angeles, gdzie koncertowała w klubach jazzowych, współpracowała z wieloma znanymi muzykami (m.in. Billym Higginsem, Alanem Broadbentem), błyszczała na festiwalach w San Francisco, Nowym Orleanie i Santa Barbara. W połowie lat 90. wróciła do Polski i podjęła współpracę z czołowymi muzykami naszej sceny jazzowej. Nie rezygnowała też z wyjazdów do USA, odnosząc tam kolejne sukcesy.
Jej najnowsza płyta zawiera standardy, ale nie są to – i dobrze – te najbardziej osłuchane. Album zamyka – już prawie standard – Imagine Lennona; prosta interpretacja tego utworu, pozbawiona ozdobników i napięć, robi duże wrażenie. Uwagę zwraca też temat Kurta Weilla Speak Low, który Ewa Cybulska potraktowała niekonwencjonalnie; słynny temat został wyposażony w żywe tempo i latynoskie rytmy. Wokalistka świetnie się czuje zarówno w utworach dynamicznych (Tonight About You, God Bless the Child, Too Close for Comfort), gdzie bardzo sprawnie posługuje się scatem, jak i w bluesach i balladach (poruszający Blue Gardenia).
Jej interpretacje, idealne pod względem technicznym, pozostają w jakimś sensie klasyczne, nie próbują wychodzić poza konwencję wyznaczoną przez repertuar. W tę linię bardzo dobrze wpisuje się zespół towarzyszący wokalistce, ze słowackim pianistą Gabrielem Jonasem na czele. Całość na pewno przypadnie do gustu miłośnikom „czystego jazzu”, natomiast poszukiwacze bardziej współczesnych wrażeń mogą poczuć lekki niedosyt.