W ciągu ostatnich lat wiele państw ujawniło dokumenty na temat UFO, zbierane i przechowywane w tajnych archiwach wojskowych. Po Wielkiej Brytanii, Irlandii, Francji, czy Chile, przyszedł czas na Danię.
2 lutego 2009 r. agencje informacyjne poinformowały o otwarciu tajnych archiwów na temat UFO przez duńskie lotnictwo wojskowe. Nie miejsce tu by rozważać, dlaczego właściwie te informacje odtajniono, dlaczego teraz i czy rzeczywiście upubliczniono wszystko, co wojskowi wiedzą na temat Niezidentyfikowanych Obiektów Latających, a co mogli ujawnić. Istotne jest za to, że rozwija się światowy trend oficjalnego przyznawania przez wojsko i rządy, że fenomen UFO jest faktem i że pozostaje w kręgu zainteresowania władzy.
Co takiego zawierają ostatnio ujawnione sekretne zbiory duńskich sił powietrznych? Opublikowano je 28 stycznia 2009 r. na stronie internetowej duńskiego lotnictwa. To 329 stron zapisanych w formacie pdf, w sumie 30 megabajtów danych. Jak twierdzi dowództwo, ujawniono te dane, które nie zagrażają bezpieczeństwu kraju. Ukryto też tak zwane informacje wrażliwe, czyli nazwiska świadków, ich adresy, numery telefonów oraz niektóre okoliczności relacjonowanych przypadków.
Tajne archiwa duńskiej armii na temat UFO okazały się spore. Wg oficjalnego oświadczenia lotnictwa wojskowego, w ciągu ponad 30 lat zebrano około 15 tys. meldunków na temat Niezidentyfikowanych Obiektów Latających, które pojawiły się nad Danią lub obszarami pozostającymi w zainteresowaniu dowództwa jej wojsk. Wiele informacji zostało zweryfikowanych. Te domniemane UFO okazały się samolotami, latającymi lampionami z papieru, czy zjawiskami meteorologicznymi. Pozostają jednak i takie relacje świadków, dane pochodzące z systemów radarowych oraz fotografie, które dają do myślenia.
Przykładowo, duński dziennik Copenhagen Post wyeksponował 2 lutego zajście, jakie miało miejsce na Grenlandii, w rejonie bazy wojsk powietrznych Thule 5 stycznia 1981 r.  Dostrzeżono wówczas lecący na dużej wysokości wielki świecący obiekt o formie jakby spłaszczonego kwadratu. Tamtejsze radary bazy wojskowej odnotowały pojawienie się tego obiektu o godz. 12:50. Obiekt był przez chwilę widoczny zarówno dla radarów, jak i dla ludzkich oczu, a potem nagle znikł.
Dane, które przekazała duńska prasa, zostały znacząco rozszerzone przez skandynawską organizację ufologiczną SUFOI. Badacze z SUFOI, z Ole Henningsem na czele, przeanalizowali odtajnione dokumenty i porównali niektóre informacje z tymi, które zebrano w archiwum tego stowarzyszenia. Ufolodzy podkreślają, że ujawnione UFO-archiwum zawiera wiele przypadków pozostających do dziś zagadką. Przykładowo, latem 1982 r. w Funen 15-letni chłopiec złożył zeznanie w miejscowym posterunku policji twierdząc, że widział rozświetlony latający obiekt, który wylądował, po czym wysiadło z niego pięć człekopodobnych stworzeń o niskim wzroście.
- Są przypadki zaobserwowania Niezidentyfikowanych Obiektów Latających, których natury nie ustalono - przyznał w wypowiedzi dla Copenhagen Post kapitan lotnictwa Thomas Petersen, do którego obowiązków przez kilka lat było zajmowanie się armijnym UFO-archiwum. - Nie prowadzono w tej sprawie specjalnych śledztw, bo główna misją sił powietrznych jest obrona Danii przed wrogimi siłami, a nic nam nie wiadomo, aby UFO stanowiły zagrożenie dla naszego kraju.
Odtajnione dane obejmują doniesienia z lat 1978-2002, ale trafiają się tam i starsze przypadki. Na przykład sporządzane od 1946 r. opisy tak zwanych “rakiet-duchów” (ghost rockets), czym zajmował sie przez lata major Per Winge, jak też pochodzący z 1974 r. meldunek opatrzony zdjęciem, mówiący o tym, że nad miastem Viborg pojawił się latający obiekt o biologicznej formie, przypominający wyglądem meduzę.
Duńskie archiwa wojskowe dostarczyły kolejnych danych na temat Niezidentyfikowanych Obiektów Latających, wciąż jednak brak wyników kompleksowych naukowych badań tego fenomenu. Czas aby takie badania przeprowadzić, albo… je ujawnić. Nie wiadomo przecież, jakie jeszcze informacje zachowano w sekrecie. Przecież wszystkie przypadki odtajniania zawartości archiwów wojskowi opatrują zastrzeżeniem: ujawniliśmy dane, które nie zagrażają bezpieczeństwu państwa.

TO

Każdego roku prowadzono około 200 dochodzeń dotyczących niezidentyfikowanych obiektów latających, którymi zwykle okazywały się radzieckie samoloty.

Brytyjskie Archiwa Narodowe ujawniły, że tamtejsze Ministerstwo Obrony Narodowej badało doniesienie, według którego Winston Churchill zlecił utajnienie przypadków zaobserwowania UFO przez pilotów w czasie II wojny światowej.

Dokumenty brytyjskiego MON-u dowodzą, że urzędnicy potraktowali na serio doniesienie, według którego ich premier wiedział o tajemniczym obiekcie zauważonym przez załogę Królewskich Sił Powietrznych (RAF).

Doniesienie złożył obywatel, którego dziadek był jednym z ochroniarzy Churchilla w końcowym okresie wojny. Obywatel, którego nazwisko zostało zamazane czarnym tuszem w ujawnionych aktach, w sierpniu 1999 roku skierował do MON-u pisemne zapytanie o incydent z lat 40., kiedy to załoga brytyjskiego samolotu wojennego zaobserwowała na brytyjskim wybrzeżu metaliczny obiekt, który leciał przez pewien czas obok samolotu, a następnie zawisł w powietrzu i odleciał.

Mężczyzna ten pisał: “Mój dziadek był świadkiem rozmowy na temat tego wydarzenia pomiędzy panem Churchillem i panem [Dwightem] Eisenhowerem w USA. Wydarzenie to wywołało duży niepokój w obu krajach”.

“Podczas rozmowy z panem Churchillem – pisał dalej mężczyzna – konsultant odrzucił podejrzenie, że mógł to być pocisk, ponieważ żaden pocisk nie jest w stanie nagle dostosować swojej prędkości do znacznie wolniejszego samolotu, a następnie ponownie przyspieszyć. Inna uczestnicząca w tamtym spotkaniu osoba wysunęła przypuszczenie, że mógł to być niezidentyfikowany obiekt latający. W tym momencie pan Churchill oświadczył, że ten incydent powinien być natychmiast utajniony na co najmniej 50 lat, kiedy to jego dalszy status zostanie rozpatrzony przez urzędującego wtedy premiera.”

Autor listu prosił MON, aby nie “ignorował moich prób dociekań w tej kwestii jako nieistotnych lub szalonych”.

MON zastosował się do jego prośby, jednak wszystko, co znalazł, to informacje świadczące o zainteresowaniu Churchilla tematyką UFO. W 1952 roku premier zlecił swojemu personelowi sprawdzenie licznych doniesień o obserwacjach UFO. “O co chodzi z tymi latającymi spodkami?” – pytał w notatce. – “Co to może znaczyć? Jaka jest prawda?”

Autor sporządzonego przez MON w 1999 roku protokołu pisze: “Proponuję odpowiedzieć tej osobie, że nie posiadamy żadnych informacji na ten temat od czasów II wojny światowej i skierować tę osobę do Państwowych Archiwów Notarialnych [obecnie Archiwa Narodowe] i Urzędu Rady Ministrów.”

Ujawniony dokument jest jednym z 3500, którymi zajął się brytyjski MON w okresie od 1995 do 2003 roku.

Żadnego z nich nie zakwalifikowano jako zagrożenia dla brytyjskiej przestrzeni powietrznej, a departament ds. UFO w brytyjskim MON-ie został zamknięty w 2009 roku po tym, jak zasypano go podaniami o udostępnienie różnych danych na mocy Prawa do Informacji.

Na życzenie autorów podań departament sprawdzał raporty RAF-u z lotów treningowych oraz informacje o deszczach meteorytów, ale zwykle kończyło się na wystosowanym przez MON liście, w którym ministerstwo informuje, że opisywane przez autorów listów zjawiska były niczym innym jak samolotami lub balonami.

Jednak z dokumentów MON wynika, że doniesienia na temat UFO były traktowane przez ministerstwo znacznie poważniej w okresie zimnej wojny. Kopie protokołów z posiedzeń Połączonego Komitetu Wywiadu z maja 1959 roku ujawniają, że wicemarszałek sił powietrznych William MacDonald prowadził rozmowy na ten temat z politykami najwyższej rangi.

MacDonald twierdził, że według oficjalnych i nieoficjalnych doniesień UFO widuje się mniej więcej raz w tygodniu. Ujawnił także w swoim raporcie, że z próbki 16 doniesień z początku 1957 roku, 10 zostało wytłumaczonych w racjonalny sposób (były to balony meteorologiczne, światła lotnicze, flary sprowadzające samoloty na ziemię, meteoryty, sfałszowane fotografie, niesprawny radar oraz “amatorski eksperyment inżynierski”), ale sześć pozostało niewyjaśnionych.

Cztery z sześciu niewyjaśnionych przypadków zostały zaobserwowane na lotniczych radarach i w ich sprawie wciąż toczyło się postępowanie wyjaśniające. “W każdym dziwnym przypadku obserwacji radarowych odnotowano oczywiście prędkość i wysokość obiektów” – pisał MacDonald. – “Sprawdzamy, czy w tamtych obszarach poruszały się jakieś samoloty, a także czy obiekty na radarach nie były efektem błędnego echa lub odczytu przez niedoświadczonego operatora.” Dokumenty nie informują, czy objęte dochodzeniem przypadki zostały kiedykolwiek wyjaśnione.

Zainteresowanie UFO osłabło wraz z zakończeniem zimnej wojny. Do 1991 roku, kiedy upadł Związek Radziecki, każdego roku prowadzono około 200 dochodzeń dotyczących niezidentyfikowanych obiektów latających, którymi zwykle okazywały się radzieckie samoloty. Po 1991 roku zaprzestano dochodzeń, jak informuje raport RAF-u z 1996 roku. David Clarke, specjalizujący się w doniesieniach o UFO wykładowca z Sheffield Hallam University, twierdzi, że brytyjski MON stopniowo tracił zainteresowanie obserwacjami UFO, ponieważ zaprzestano wykazywać je na radarach. – Efektem końcowym słabnącego zainteresowania MON-u tą kwestią było zamknięcie departamentu ds. UFO – mówi Clarke. – Mimo wielu tysięcy obserwacji takich obiektów, żaden z nich nie zagroził bezpieczeństwu narodowemu.

Clarke dodaje, że za każdym razem, kiedy Brytyjczycy wybierają nowego premiera, na jego adres przychodzą sterty listów z prośbami o odtajnienie informacji dotyczących UFO.

Dokumenty ujawniają, że brytyjski MON zdawał sobie sprawę z kierowanych pod jego adresem oskarżeń o ukrywanie prawdy. We wrześniu 1995 roku pewien urzędnik państwowy skierował do Urzędu Lotnictwa Cywilnego pisemną prośbę, aby nie przekazywał on do MON-u pytań od obywateli dotyczących UFO, chyba że takie pytanie dotyczyłoby bezpośrednio tego ministerstwa. “Znaczna część środowiska opowiadająca się za istnieniem UFO podejrzewa, że MON utajnia informacje odnoszące się do istnienia pozaziemskich form życia – pisał ten urzędnik. – Przekazywanie naszych listów do MON-u, który zachowuje się wobec nas jak ‘Wielki Brat’, nie pomaga ujawnieniu prawdy.”

Jednak departament ds. UFO dowiódł swojej przydatności jako arbiter w wielu niecodziennych dysputach. W 1999 roku pewien wzburzony mężczyzna napisał do brytyjskiego rządu list, w którym prosi o pomoc w udowodnieniu, że na ziemi wylądowali kosmici.

Niewymieniony z imienia i nazwiska mężczyzna z Leeds postawił swoje pieniądze w zakładzie, że obcy wylądują na ziemi przed 31 grudnia 1999 roku. Bukmacherska firma Ladbrokes oceniła prawdopodobieństwo takiego zdarzenia na 1 do 100. Mężczyzna przedstawił informacje z wielu wypożyczonych z Centralnej Biblioteki w Leeds książek na temat rzekomych lądowań kosmitów w Roswell w Nowym Meksyku i innych miejscach, przekonany, że stanowią one przekonujący materiał dowodowy. Jednak firma Ladbrokes oddaliła jego roszczenia.

Ostateczną instancją w tej sprawie okazał się departament ds. UFO, który napisał: “Do chwili obecnej MON nie posiada żadnych dowodów na istnienie pozaziemskich form życia, dlatego też uważamy, że przegrał pan zakład.”

Jack Malvern